AB Ceza Hukukunun Türk Ceza Hukukuna Etkileri

Abstract

Projenin nihai hedefi AB ile Türkiye Cumhuriyeti arasında açılan 24.Fasıl ile gerçekleştirilecek olan AB Müktesebatı ile Türk Müktesebatının uyumlaştırılması neticesinde özellikle Türk Ceza Hukuku’nda karşılaşacağı muhtemel sorunlara, bunlarla karşılaşmadan önce hazırlıklı olmak ve çözüm önerilerini önceden belirlemektir.

Bir diğer hedef ise Lizbon Antlaşması ile Avrupa Parlamentosu’nun direktifler (Avrupa Parlamentosu ve Konseyi tarafından çıkartılan hukuk metinleri) vasıtasıyla Türk Ceza Hukuku’na doğrudan etkisine hazır bir hukuki zemin hazırlanması konusunda öneriler getirmesi olacaktır. Direktiflerin özelliği, Avrupa Parlamentosu tarafından çıkartılmaları ve iç hukukta herhangi bir hukuki düzenleme yapmaya gerek kalmaksızın iç hukukun bir parçası haline gelmeleridir. Özel ya da tüzel hukuk kişileri, bu direktiflere aykırılık olması halinde üye ülkelere karşı Avrupa Birliği Adalet Divanı’nda dava açabilmektedir. Bu nedenle, direktifler ile getirilen hususlar doğrultusunda iç hukukta düzenlemelerin gerçekleştirilmesi zorunluluğu doğmaktadır. Lizbon Antlaşması ile ilk kez Ceza Hukuku alanında da direktiflerin varlığı ortaya çıkmıştır. Bu Avrupa Birliği üye ülkeleri açısından da önemli bir yeniliktir ve bunun sınırı şiddetle tartışılmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti’nin üye olması durumunda aynı tartışmaların yaşanması kaçınılmazdır. AB üyeliğinin gerçekleşmemesi durumunda da adalet, özgürlük ve güvenlik alanı kapsamında ulusüstü sözleşmelerin imzalanması söz konusu olabilecektir. Bu nedenle projenin bir diğer hedefi de bu tartışmalara önceden çözüm aramaktır.