Covid-19 Pandemi Sürecinde Çocukların Gösterdikleri Tepkilerin ve Bilgisayar Oyun Bağımlılıklarının, Ebeveyn Çocuk İlişkisi Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırma, ilkokul öğrencilerinin pandemi sürecinde gösterdikleri tepkilerin ve bilgisayar oyun bağımlılıklarının ebeveyn-çocuk ilişkileri bağlamında incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Kartal ilçesinde bulunan toplam 24 ilkokul ve bu okullarda öğrenim gören 5070 4. sınıf öğrencisi ve bu öğrencilerin ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul ili Kartal ilçesindeki ilkokullarda öğrenim gören 366 öğrenci ve bu öğrencilerin ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmada ebeveynler için “Kişisel Bilgi Formu”; “Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeği” ve “Çocukların Pandemi Sürecindeki Tepkileri Ölçeği”; öğrenciler için ise “Kişisel Bilgi Formu” ve "Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği" kullanılmıştır. Bu araştırmada nicel araştırma türlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ilkokul öğrencilerinin pandemi sürecinden etkilenme ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin yüksek olmadığı, ebeveyn-çocuk ilişkisi niteliğinin ise çoğunlukla olumlu olduğu tespit edilmiştir. Covid-19 pandemi sürecinde olumlu ebeveyn-çocuk ilişkisi ile çocukların bilgisayar oyun bağımlılığı arasında negatif yönlü, düşük bir ilişki tespit edilirken, olumsuz ebeveyn-çocuk ilişkisi ile çocukların Covid-19 pandemi sürecinden etkilenme düzeyleri ve bilgisayar oyun bağımlılıkları arasında ise pozitif yönde, düşük şidette bir ilişki tespit edilmiştir. Aynı zamanda çocukların pandemi sürecinden psikolojik olarak etkilenme düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlıkları arasında pozitif yönlü ve orta şiddette bir ilişki bulunmuştur. Olumlu ebeveyn-çocuk ilişkisinin çocuklarda bilgisayar oyun bağımlıklarını; olumsuz ebeveyn-çocuk ilişkisinin ise hem çocukların pandemi dönemi tepkilerini ve hem de bilgisayar oyun bağımlılıklarını anlamlı düzeyde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır.

This research was conducted to examine the reactions of primary school students during the pandemic process and their addiction to computer games in the context of parent-child relations. The universe of the study consists of a total of 24 primary schools in Kartal district of İstanbul in the 2021-2022 academic year and 5070 4th grade students studying in these schools and the parents of these students. The sample of the study consists of 366 students studying in primary schools in Kartal district of İstanbul and the parents of these students. "Personal Information Form" for parents in the research; "Parent-Child Relationship Scale" and "Children's Reactions to the Pandemic Scale"; for the students, "Personal Information Form" and "Computer Game Addiction Scale for Children" were used. In this study, relational screening model was used from quantitative research types. As a result of the research, it is understood that the levels of computer game addiction and impact due to pandemic are not high in primary school students and the quality of parent-child relationship is mostly positive. During the Covid-19 pandemic, while a negative effect with low relationship was found between the positive parent-child relationship and the computer game addiction of the children, positive effect and low intensity relationship was found between the negative parent-child relationship and the level of children's exposure to the Covid-19 pandemic process and computer game addictions. At the same time, a positive and moderate relationship was found between the levels of psychological impact of children from the pandemic process and computer game addictions. It was concluded that the positive parent-child relationship predicted computer game addictions in children. negative parent-child relationship predicted both children's reactions during the pandemic period and computer game addictions at a significant level.