Ebû Mahzûre hadisinin tetkiki ve Hz. peygamberin ergenlik çağındaki çocuklarla iletişimi bağlamında tahlili

Abstract

Bu tez, Hz. Peygamber ile Ebû Mahzûre arasındaki münasebeti ergenlik çağındaki çocuklarla iletişim bakımından ele almaktadır. Tezde Hz. Peygamber'in iletişim metodu; çocuk ve ergenlere yaklaşımının yanı sıra, başta sahâbe-i kirâm olmak üzere yetişkin bireylerle de münasebetleri çerçevesinde çok boyutlu olarak ele alınmaya çalışılmıştır. İletişime örnekler içeren olaylar, Hz. Peygamber'le kurduğu iletişim çocukluk ve ergenlik dönemlerine tekabül eden Ebû Mahzûre'nin gözünden kendi anlatımıyla ve kendisindeki yansımalar çerçevesinde ele alınmıştır. Ebû Mahzûre'nin ergenlik döneminin saikiyle- ezanı hafife alan davranışlar sergilemesi, sonrasında Hz. Peygamber'le aralarında geçen iletişim sonucu hatasını anlayarak bundan dersler çıkarması ve sonrasında Mescid-i Haram'a müezzin olarak görevlendirilmesini istemesi, bu olayı ergenlik çağındaki çocuklarla ideal iletişimin tespiti adına değerli kılmaktadır.

This thesis deals with the relationship between the Prophet and Abu Mahdhura in terms of communication with adolescents. Communication method of the Prophet in the thesis; In addition to its approach to children and adolescents, it has been tried to be dealt with in a multidimensional way within the framework of their relations with adult individuals, especially the Companions of the Prophet. Events containing examples of communication, his communication with the Prophet, which corresponds to his childhood and adolescence, were discussed in his own narration and reflections in him through the eyes of Abu Mahdhura. Abu Mahzûre's behavior that underestimated the adhan with the motive of his adolescence, and then he realized his mistake because of the communication between him and the Prophet and learned lessons from it and then asked him to be appointed as a muezzin to the Masjid al-Haram makes this event valuable in terms of determining the ideal communication with adolescent children.