İşkoliklik ve işe cezbolma ile işyeri yalnızlığı ve stres arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Abstract

Bu araştırma işkoliklik ve işe cezbolma kavramlarının işyeri yalnızlığı ve işyeri stresi üzerindeki etkilerini ve kavramlar arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, liderlerin örgütlerde çalışan bireylerin hem işe cezbolmalarını sağlamaları hem de işkolik olmalarını engelleyerek çalışanlarını stresten uzak bir çalışma ortamı içerisinde yönetebilmeleri gerekliliğinden dolayı yüksek önem arz etmektedir. Bu iki kavramın sonuçlarının farklılık arz edip etmediğinin araştırılması yoluyla literatüre katkı sağlamak amaçlanmaktadır. Araştırma, kamu ve özel sektör işletmelerinde faaliyet gösteren toplam 304 iş gören ile anket yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Anket formları elektronik anket yöntemi, e-posta ve yüz yüze anket yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kolayda örneklem yöntemi kullanılmıştır. Veriler SPSS 23 ve AMOS 23 istatistik programları ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde, “Doğrulayıcı Faktör Analizi”, “Korelâsyon Analizi” ve “Yapısal Eşitlik Modeli” kullanılmıştır. YEM sonuçlarına göre; işkoliklik işyeri yalnızlığını etkilememekte, işe cezbolma ise stres ve işyeri yalnızlığını negatif yönde etkilemektedir. İşe cezbolma arttıkça stres ve yalnızlık azalmaktadır. Son olarak, bulgulara göre işkoliklik stresi pozitif yönde etkilemekte ve işkoliklik arttıkça stresinde arttığı görülmektedir.

The aim of this study is to reveal the effects of work engagement and workaholism on workplace loneliness and stress and to determine whether there is a significant relationship between them. The study is important due to the necessity that leaders need to both increase work engagement and prevent employees in the organization to be workaholics. Study aims to contribute to literature by investigating if there is diffrence between the consequences of two concepts, The survey was conducted with a total of 304 employees in public and private sector enterprises. The survey forms were conducted by electronic survey method, e-mail and face-to-face survey method. In the study, convenience sampling method was used. The data were analyzed by SPSS 23 and AMOS 23 statistical programs. For the analysis of the data, ‘’Confirmatory Factor Analysis”, “Correlation Analysis”, and ‘’Regression’’ and ‘’Structural Equation Modelling’’ were used. According to the results of Structural Equation Model; workaholism does not affect workplace loneliness, work engagement affects stress and loneliness negatively. As work engagement increases, stress and loneliness levels decrease. Finally, according to the findings, workaholism affects the stress levels positively and stress increases as the level of workaholism increases.