Cumhuriyet’in İlk Çeyreğinde Türkçe Öğretimi Üzerine Yazılan İki Çalışma Üzerine Bir Değerlendirme

Abstract

Zaman içinde değişime uğrayan eğitim politikaları doğrultusunda birçok öğretim programı oluşturulmuştur. Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar Türkçe öğretiminde çok önemli gelişmeler meydana gelmiştir. Fuat Baymur3 , Cumhuriyet döneminde Türkçe öğretimi başta olmak üzere diğer alanlardaki çalışmalarıyla tanınmış bir eğitimcidir. Haydar Ediskun4 ve Baha Dürder5 ise “kendi kendini yetiştirme” metoduyla kaleme aldıkları Türkçe öğretimi kitabı ile o dönemdeki Türkçe öğretmenlerine ve alana ilgi duyan kişilere yön vermiştir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, öncelikle bu iki çalışmayı tanıtmak, söz konusu yazarların Türkçe Öğretimi alanındaki çalışmalarını günümüz Türkçe eğitimi alanındaki kavram dünyası ile değerlendirmektir. Bu çalışmada nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Çalışmaları incelemede ise doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada araştırma verisi olarak; Fuat Baymur ’un Türkçe Öğretimi (1948) ile Haydar Ediskun ve Baha Dürder ’in Türkçe Öğretimi (1949) kitapları ele alınmıştır. Bu iki çalışma incelenirken dönemin öğretim programları da göz önünde bulundurulmuştur. Baymur’un çalışmasında sözlü ifade nasıl geliştirilir, öğretmen öğrenciyle nasıl konuşmalıdır, imlâ ve tahrir çalışmaları nasıl düzeltilir gibi alanla ilgili birçok tavsiyede bulunulmuştur.Türkçe öğretim programları, Türkçe öğretiminin amaçları ve ilkeleri hakkında bilgiler verilmiştir. Ediskun ve Dürder’in çalışmasındaise kendi kendini yetiştirme metodu açıklanmıştır. Dilbilgisi, okuma, sözlü ve yazılı ifade müfredatları ele alınarak çeşitli örnekler, planlar ve açıklamalar sunulmuştur. Değerlendirme sonucunda Türkçe öğretiminin modern kavramlarının o dönemin söz varlığı içinde sözcük veya sözcük grubu olarak yer aldığı görülmüştür. İncelenen çalışmalarda yer alan artistik okuma, hareki plan, kendi kendini yetiştirme metodu, çocuğa görelik, drama, planlı yazma, resimden hareketle yazma, kendi kendini düzeltme, ödev düzeltme, akran değerlendirmesi gibi birçok kavram ve yaklaşımın günümüz eğitim anlayışından izler taşıdığı müşahede edilmiştir.

Many curriculums have been developed in line with the changing educational policies over time. From the declaration of the Republic to the present, very important developments have been made in Turkish Language Teaching. Fuat Baymur is an educator well known for his studies in some areas, especially Turkish language teaching during the Republican era. Haydar Ediskun and Baha Dürder directed the teachers of Turkish education and those who were interested in the field then with their book on Turkish language teaching written with the method of “self development”. The aim of studying in this context is to introduce these two studies firstly and to evaluate the works of the authors in the field of Turkish teaching with the conceptual world of today's Turkish education. In this study, qualitative research method has been used. To analyze the works, document analysis method has been used. As research data in the study; Fuat Baymur's Turkish Teaching (1948), and Haydar Ediskun and Baha Dürder's Turkish Teaching (1949) have been examined. While these two studies were examined, the curriculums of the period were taken into consideration. In Baymur's work, many questions have been raised about how to improve oral expression, how the teacher should talk with the student, how to correct imprint and verbal studies. The information about Turkish teaching programs, the aims and principles of teaching Turkish has been explained. In the book of Ediskun and Dürder, self-cultivation method is explained. Grammar, reading, verbal and written expression curricula are handled and various examples, plans and explanations are presented. As a result of the evaluation, it has been observed that contemporary concepts of Turkish teaching in the teaching of Turkish language existed in the vocabulary mas words or phrases in that period. It is perceived that many concepts and approaches such as artistic reading, movement planning, self-raising method, child relativity, drama, planned writing, moving from picture to writing, self-correction, homework correction and peer evaluation are seen in today's studies.