The Moderating Effect of Organizational Culture on the Relationship Between Servant Leadership and Employee Well-Being

Abstract

Recently, employees are perceived the most valued asset of organizations in challenging business world. There is an increasing attention to understand the employees’ well-being at organizations. Since the concept of servant leadership is a novel topic, it was valuable to examine. Apart from that, organizational culture also became an imperative research topic for researchers for several times. Accordingly, the moderating effect of organizational culture on the relationship between servant leadership and employee well-being is a developing research topic for the current literature. Each well-being measurement is affected by the servant leadership was measured separately and the moderating effect of organizational culture was questioned. The questionnaire we sent to 600 full-time employees working in different industries in Istanbul. Measurement scales for each dimension carefully chosen from the literature. A quantitative research method was implemented through a survey to gather data on this subject, and only 400 out of 600 employees contributed to the survey. The data were examined using a structural equation modeling (SEM) framework, correlation also regression analysis. The research was led by nine hypothesizes which were measured the influence of a specific aspect of servant leadership on employee wellbeing as well as moderating effect of organizational culture regarding this relationship. The SEM results specified that organizational culture did not moderate the relationship between servant leadership and employee well-being extents. Regression analysis exhibited that there was a statistically significant relationship between servant leadership and employee well-being, and the demographic variable neither directly nor indirectly affect the relationship between the servant leadership and employee wellbeing. Nevertheless, this research also admits numerous limitations, since the concept of servant leadership is a novel topic, it was challenging to access data in terms of primary and secondary data. Moreover, the disadvantages of simple random sampling method and the cross-sectional nature of the study let some difficulties arise. Taking into consideration the findings, the implications of the research are deliberated and recommendations for forthcoming research are made available. The academics may get benefits of the results of this study since after the revision of the current literature it was noticed that there was not any research on this topic. Furthermore, the managers may practice the outcomes of this research to get insight into what leadership activities positively upsurge employees’ well-being in addition advance their superiority of life. The outcomes of the research may suggest a stage for further study regarding the relationship the servant leadership between employee wellbeing moderated by organizational culture.

Son zamanlarda zorlu iş dünyasında kurumların en değerli varlığı çalışanlar olarak algılanıyor. Kuruluşlarda çalışanların refahını anlamaya yönelik artan bir ilgi var. Hizmetkâr liderlik kavramı yeni bir konu olduğu için incelenmesi değerli görülmüştür. Bunun dışında örgüt kültürü de araştırmacılar için önemli bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu doğrultuda, hizmetkâr liderlik ve çalışan refahı arasındaki ilişkide örgüt kültürünün düzenleyici etkisi güncel literatür için gelişmekte olan bir araştırma konusudur Hizmetkâr liderliğin etkilediği her bir refah ölçümü ayrı ayrı ölçülmüş ve örgüt kültürünün düzenleyici etkisi sorgulanmıştır. İstanbul'da farklı sektörlerde çalışan 600 tam zamanlı çalışana anket dağıtıldı. Her boyut için literatürden özenle seçilmiş ölçüm ölçekleri kullanıldı. Bu konuda veri toplamak için anket yoluyla nicel bir araştırma yöntemi uygulanmış ve ankete 600 kişiden sadece 400 çalışan katkıda bulunmuştur. Veriler yapısal eşitlik modelleme (SEM) çerçevesi, korelasyon ve regresyon analizi kullanılarak incelenmiştir. Araştırma, hizmetkâr liderliğin belirli bir yönünün çalışan refahı üzerindeki etkisini ve bu ilişkiye ilişkin örgüt kültürünün düzenleyici etkisini ölçen dokuz hipotez tarafından yönlendirilmiştir. SEM sonuçları, örgüt kültürünün hizmetkâr liderlik ile çalışan refahı arasındaki ilişkiyi düzenleyici etkisi olmadığı sonucunu göstermiştir. Regresyon analizi, hizmetkâr liderlik ile çalışan refahı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu ve demografik değişkenin hizmetkâr liderlik ile çalışan refahı arasındaki ilişkiyi ne doğrudan ne de dolaylı olarak etkilediğini göstermiştir. Bununla birlikte, bu araştırma aynı zamanda çok sayıda sınırlılığı da kabul etmektedir, hizmetkar liderlik kavramı yeni bir konu olduğundan, birincil ve ikincil veriler açısından verilere erişmek zordu. Ayrıca, basit tesadüfi örnekleme yönteminin dezavantajları ve çalışmanın kesitsel olması bazı zorlukların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bulgular göz önünde bulundurularak, araştırmanın sonuçları tartışıldı ve gelecek araştırmalar için öneriler sunuldu. Mevcut literatürün gözden geçirilmesinden sonra bu konuda herhangi bir araştırma olmadığı fark edildiğinden, akademisyenler bu çalışmanın sonuçlarından yararlanabilirler. Ayrıca, yöneticiler, hangi liderlik faaliyetlerinin çalışanların refahını olumlu yönde artırdığına ve yaşam üstünlüklerini artırdığına dair fikir edinmek için bu araştırmanın sonuçlarını uygulayabilirler. Araştırmanın sonuçları, örgüt kültürü tarafından yönetilen çalışan refahı ile hizmetkâr liderlik arasındaki ilişkiye dair daha fazla çalışma yapılması için bir aşama önerebilir.