Foreignization and Englishization in Turkish business naming practices

Abstract

This paper investigates the effect of foreignization and Englishization on business naming practices in Turkey. The question that is addressed is in what new ways foreign elements and English lexical items influence the naming of store signs in the language. In previous work, it was argued that there are roughly three main ways in which foreignization and Englishization surface in Turkish business naming: (i) foreign signs such as non-English (e.g. German and French) and English signs, (ii) hybrid signs that include a combination of Turkish and English words, and (iii) Englishized Turkish signs that include businesses that adopted artificially created signs using English orthography to represent Turkish phonology (Üstünova et al., 2010? Selvi, 2011). Based on new data, I show here that there is a new and creative practice that manifests itself in a different way. This new procedure could be dubbed as consonant gemination since it copies the consonant in the middle of the word, and the new word is usually accompanied by an English word. The practice has important consequences since it changes both the syllable structure and the pronunciation of the word. Further work will shed light on whether this would give rise to other types of business naming practices and whether it will have a long-term effect in the phonology and spelling of Turkish words.

Bu makale, yabancılaşma ve İngilizceleşmenin Türkiye'de iş yeri adlandırma uygulamalarına etkisini araştırmaktadır. Ele alınan sorular, dilbilimsel yabancı unsurların ve İngilizce sözlü öğelerin Türkçe’de iş yeri adlandırmada ne tür yeni yöntemlerin olduğu ve bunların dile nasıl bir etki yapacakları ile ilgilidir. Önceki çalışmalarda, yabancılaşmanın ve İngilizceleşmenin üç ana yolun Türk işyeri adlandırma uygulamalarında olduğu savunulmuştur. Bunlar, (i) İngilizce olmayan (örn. Almanca ve Fransızca) ve İngilizce sözcükler içeren iş yeri adları, (ii) Türkçe ve İngilizce kelimelerin birleşimini içeren hibrid iş yeri adları ve (iii) İngiliz yazım kurallarını kullanarak Türk fonolojisini temsil eden ve yapay olarak yaratılan Türkçe iş yeri adlarıdır (Üstünova ve diğerleri 2010? Selvi 2011). Bu çalışmada ise yeni verilere dayanarak bu uygulamaların dışında yeni ve yaratıcı bir uygulamanın olduğunu ortaya konmaktadır. Bu yeni yöntem, iş yeri adı olarak kullanılacak sözcüğün ortasındaki ünsüzün kopyalanmasından meydana gelmektedir ve bundan dolayı ünsüz ikizleşmesi olarak adlandırılabilir. Yeni oluşan sözcüğe genellikle İngilizce bir kelime de eklenmektedir. Uygulama sözcüğün hem hece yapısını hem de telaffuzunu değiştirdiği için diğer yöntemlere göre daha önemli dilbilimsel sonuçları vardır. Bu konuyla ilgili ileride yapılacak çalışmalar, bu uygulamanın daha farklı iş yeri adlandırma uygulamalarına neden olup olamayacağı ve Türkçenin sesbilgisi ve yazım kurallarında uzun süreli bir etkiye sahip olup olmayacağı konularına açıklık getirecektir.