An investigation into the willingness to communicate of english preparatory school students in online education in the efl context

Abstract

During the second semester in the academic year 2019-2020, coronavirus broke out. The world shook and everything changed. One of the sectors that was affected the most by the pandemic was education. Administrators, teachers, and students had to switch to distance education in such a hurry that left everyone asking questions. One of those important questions was: what will happen to the speaking practice in online education? This study was conducted to examine the effects of the virtual environment on speaking. A willingness to communicate (WTC) scale in the form of a questionnaire was collected from 100 students in a prep school at a medical foundation university in Istanbul. In addition, semi-structured interviews were conducted with one student from each classroom in that school. The quantitative results of the questionnaires through SPCC 26 for Windows, and the qualitative results of the interviews showed that online education is not a strong variable that influences WTC. Briefly, the students who are willing to communicate in the physical classroom are also to a similar degree willing to communicate online. Consequently, the research recommends using online education as a fixed supplementary component to practice speaking in case there are not enough opportunities to speak in the physical classroom, to give less rigorous feedback on spoken discourse while students are speaking, to build rapport and group students in small groups, and finally not to pair a higher-level student with a lower-level student frequently because it will negatively affect the WTC of the higher-level student.2019-2020 akademik yılının ikinci sömesterında korona virüs salgını başladı. Dünya altüst oldu ve her şey değişti. Pandemiden en çok etkilenen sektörlerin biri de eğitim oldu. İdareciler, öğretmenler ve öğrenciler hızla uzaktan eğitime geçmek durumunda kaldılar ve kafalarda birçok soru işareti oluştu. Bu sorulardan önemli bir tanesi de şuydu: Çevrim içi eğitimde konuşma dersleri nasıl olabilir? Bu araştırma sanal ortamın konuşma üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapıldı. Bir "iletişim kurmaya isteklilik" (Willingness to Communicate, WTC) ölçeği, bir medikal vakıf üniversitesinde hazırlık sınıfındaki 100 öğrenciyle dolduruldu. Aynı okuldaki her sınıftan bir öğrenciyle yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapıldı. Windows için SPCC 26 kullanılarak elde edilen niceliksel sonuçların ve görüşmelerden edinilen niteliksel sonuçların gösterdiği üzere, çevrimiçi eğitimin WTC üzerinde önemli bir etkisi olmadığı ortaya çıkmıştır. Kısaca, yüz yüze eğitimde iletişim kurmaya çekinmeyen öğrenciler, online eğitimde de aynı derecede iletişim kurmaktadır. Sonuç olarak, araştırma çevrimiçi eğitimi eğer fiziksel sınıflarda eğitim için yeterince fırsat bulunmuyorsa konuşma derslerine takviye olarak; öğrencilerin konuşmaları üzerine geri bildirim vermek, ilişki kurmak, öğrencileri küçük gruplar halinde -yüksek seviye olanları düşük seviyelerle birleştirmeden çünkü bu yüksek seviyeli öğrencilerin WTC'sinde negatif etki yapıyor- gruplandırmak amacıyla kullanımını tavsiye etmektedir.