Çocuk yetiştirme değerlerine ilişkin ebeveyn ve ergen görüşleri

Abstract

Çocuk Yetiştirme Değerlerine İlişkin Ebeveyn Ve Ergen Görüşleri konulu çalışmanın amacı; Türk ebeveynlerinin öz değerlerini, çocuklarının öz değerlerini, ebeveynlerin değer eğitimi sürecinde ne gibi sorunlarla karşılaştığını, çocuk ve ebeveyn ilişkisini, çocukların sorunlarını, okuldaki değer eğitimi ve ebeveynlerin çocuk algılarını ortaya koymaktır. Araştırma, nitel yöntemde gerçekleştirilen bir - çalışmadır. Çalışma İstanbul ili Bahçelievler ilçesinde ikamet eden 20 ebeveyn ve 20 çocuk ile mülakat gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların cinsiyeti, toplumsal konumu, aile yapısı, eğitim düzeyi, gelir düzeyi de dikkate alınarak analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen ana bulgular ve sonuçlara göre ebeveyn ve çocukların önceledikleri değerler arasında benzerlik olduğu kadar farklıların da olduğu görülmektedir. Çocukların dürüstlük, dindarlık, başka insanlara karşı saygı ve hoşgörüyü önemli değerler olarak ifade etmesi ebeveynlerin değer sıralaması ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir. Burada ebeveynlerin değer eğitiminin çocuklar üzerindeki etkisi ve çocukların istediği değerlerin aile tarafından verildiği anlaşılmaktadır. Aynı zamanda çocukların bağımsızlık değerini öncelemesi, ebeveynlerin ise bu değeri önemsiz görmesi kuşak çatışmasının olduğunu göstermektedir. Çocukların en önemli isteklerinden biri; anlaşılmaktır. Günümüzde değerler dönüşüm içerisindedir ve bu durum çocuk ve ebeveyn ilişkisini olumsuz yönde etkilemektedir. Popüler kültür, çocukların beklentilerinde artışa neden olmuş, ihtiyaç fazlası şeylere yönlendirerek çocukları tüketim aracı olarak kullandırmaktadır. Türk kültürü açısından aile, yetiştirme değerleri, çocuğun eğitimi önemli bir yere sahiptir. Dolayısıyla, aile ile birlikte okula da büyük sorumluluk düşmektedir. Bu anlamda gelecek nesillerin sağlıklı değerlerle yetişebilmesi için eğitim sisteminde “değer eğitimi” bir başlık olarak alınıp bu yönde yöntemlerin geliştirilmesinin faydalı olabileceği düşünülmektedir.

The subject of the work is to investigate the eigenvalues of Turkish parents, the children’s eigenvalues, the experienced problems of parents in the value education, child and parent relationship, child’s problem, value education in the school and child perception of parents. The research has a qualitative study. 20 parents and 20 children residing in the city of Istanbul have been interviewed in the study. Gender, social position, family structure, education level, income rate of participants take into account analyzed. According to the findings and results of the study, there are similarities and differences between the values of parents and children. Children generally attach importance to this values; honesty, religion, respect and tolerance to other people so, has been detect to be compatible with the parents value order. It is detected that the values attaced importance by children are effective on the values education of the Turkish families. At the same time, children prioritize to the independence value but according to parents this value insignificant. So, generation conflict seen. One of the most important requests of children is to be understood by parents. Values are in transformation and this situation negatively affect the relationship between child and parent in today’s society. Populer culture has caused an increase in the expactations of children so children turn to comsumption. Rearing values has an important place in terms of Turkish culture. So, family and school has great responsibility. Value education methods should developed for the growth of future generations with healthy value.