Vankomisine dirençli enterokok sürveyans çalışması: bir devlet hastanesi örneği

Abstract

Amaç: Retrospektif olarak gerçekleştirilen bu çalışmanın amacı, ikinci basamak devlet hastanesinin ikinci seviye genel yoğun bakım ünitesinde yatan riskli hastalarda, vankomisine dirençli enterokok rectal kolonizasyonlarını erken dönemde saptayarak, gerekli izolasyon önlemlerinin alınmasını sağlamak ve ciddi enfeksiyonların oluşmasını önlemektir. Metod: Ocak 2012-Aralık 2013 tarihleri arasında 344 hastadan alınan toplam 713 perirektal sürüntü örneği incelendi. İlk olarak yatan hastalardan haftalık alınan rektal sürüntü örnekleri stuart taşıma besiyerinde anlaşmalı olunan mikrobiyoloji laboratuvarına nakledildi. Daha sonra kanlı ağar ve enterokokosel agar besiyerlerine ekildi ve 24-48 saatlik inkübasyon sonrası değerlendirildi. Verilerin analizinde SPSS 20.0 paket programı kullanılarak, lojistik regresyon analizi (binomial logistic regression analysis) yapıldı. Hastaların %4,36’sında yatış sonrası rektal kolonizasyon saptandı. Vankomisine dirençli enterokok kolonizasyonu saptanan hastaların yaş ortalamasının 64,5±21,03 yıl olduğu ve hastalarda yatıştan ortalama 22,13±9,59 gün sonra vankomisine dirençli enterokok kolonizasyonu geliştiği belirlendi. Yatış tanılarından Cardiopulmonary arrestin hastanede vankomisine dirençli enterokok gelişmesini artırdığı belirlendi. Hastanedeki yatış gün sayısının, vankomisine dirençli enterokok gelişmesini etkilediği, yatış gün sayısı “0-10 gün” olanlar ile kıyaslandığında, “11-30 gün” yatanlarda kolonizasyon riskinin arttığı belirlendi. Sonuç: Sonuç olarak araştırmada, hastanelerde vankomisine dirençli enterokok yayılımında çevresel kontaminasyonun ve kolonize hastaların önemli bir etken olduğu düşünülmektedir. Vankomisine dirençli enterokok gelişmesinde etkili diğer faktörler, uzun yatış süreleri, hastaneye yatış tanısı ve antibiyotik kullanımıdır.

Objective: The purpose of this retrospective study was to identify early vancomycin-resistant enterococcal colonizations in risky patients in a second-level general intensive care unit in a secondary state hospital, to ensure that necessary isolation measures were taken and occurrence of serious infections was prevented. Methods: A total of 713 perirectal swabs taken from 344 patients between January 2012 and December 2013 were analyzed. Weekly Rectal swab samples obtained weekly from the inpatients were transplanted on the Stuart transport medium to the contracted microbiology laboratory. Blood agar and enterococci were then seeded onto agar media and evaluated after 24-48h of incubation. In the analysis of the data, binomial logistic regression analysis was performed using the SPSS 20.0 package program. Rectal colonization was detected in 4.36% of the patients after admission. Mean age of the patients in whom vancomycin-resistant enterococcal colonization was found was 64.5±21.03 years, and vancomycin-resistant enterococcal colonization developed after an average of 22.13±9.59 days after admission. Cardiopulmonary arrest promoted the development of vancomycin-resistant enterococci. It was determined that the number of days in the hospital affected the development of vancomycin-resistant enterococci and that the risk of colonization increased in patients with hospital stay of 11-30 days when compared with those hospitalized for 0-10 days. Results: As a result of this study, it has been thought that environmental contamination and colonized patients are important factors in the spread of vancomycin-resistant enterococci in hospitals Other factors that are effective in the development of vancomycin-resistant enterococci include prolonged hospital stay, diagnosis at hospital admission, and antibiotic use.