Obez fare modellerinin böbrek dokusunda malondialdehit düzeylerinin incelenmesi

Abstract

Serbest radikallerin, koruyucu etkiye sahip antioksidan kapasitesini geçerek biyolojik sistemde dengeyi bozması oksidatif stres olarak tanımlanır. Malondialdehit (MDA), yağ asitlerinin peroksidasyonu sonucu oluşan bir oksidatif stres belirtecidir. DNA ile reaksiyona girme özelliği olan MDA, DNA yapısındaki bazlarla olan reaksiyonla bazı bileşikler oluşturur. Bu bileşiklerin DNA'da oluşu, obezite, böbrek hastalıkları, kardiyovasküler hastalıklar ve birçok kronik hastalıklarla ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, %60 yüksek yağlı pürifiye yemle beslenen fare grupları ile %10 yağ katkılı pürifiye yemle beslenen kontrol grubunun böbrek dokularında oluşan MDA miktarı arasındaki farkın incelenmesidir. Çalışmada C57BL/6J soyundan 6 haftalık 30 adet dişi fare kullanılmıştır. Fareler kontrol, 3 aylık yüksek yağlı diyetle beslenen (D1) ve 6 aylık yüksek yağlı diyetle beslenen (D2) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Örneklerin böbrek dokusundaki MDA düzeylerini analiz etmek üzere Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografisi (HPLC) yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin anlamlılığı Graphpad 6.2 programı ile analiz edilmiştir. Gruplar ve dokular arası anlamlılık ise non-parametrik Mann-Whitney U testi ile ölçülmüştür. Kat farkları Ortalama değeri ± Standart hata (X±SEM) olarak verilmiştir. Sonuç olarak kontrol grubu ve 3 aylık yüksek yağlı diyetle beslenen farelerin oluşturduğu D1 grubunun MDA seviyeleri, 6 aylık yüksek yağlı diyetle beslenen D2 grubundan anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur.

Oxidative stress is defined as free radicals disrupting the balance in the biological system by exceeding the antioxidant capacity that has a protective effect. Malondialdehyde (MDA) is a marker of oxidative stress resulting from the peroxidation of fatty acids. MDA, which has the ability to react with DNA, forms some compounds by reaction with the bases in the DNA structure. The presence of these compounds in DNA has been associated with obesity, kidney diseases, cardiovascular diseases and many chronic diseases. The aim of this study is to examine the difference between the amount of MDA formed in the kidney tissues of the mouse groups fed with 60% high-fat purified feed and the control group fed with 10% fat-additive purified feed. Thirty 6-week-old female mice of the C57BL/6J strain were used in the study. Mice were divided into three groups: control, fed with a high-fat diet for 3 months (D1), and fed with a high-fat diet for 6 months (D2). High Performance Liquid Chromatography (HPLC) method was used to analyze MDA levels in the kidney tissue of the samples. The significance of the data obtained was analyzed with the Graphpad 6.2 program. Significance between groups and tissues was measured with the non-parametric Mann-Whitney U test. Floor differences are given as mean value ± standard error (X±SEM). As a result, the MDA levels of the control group and the D1 group, consisting of mice fed a high-fat diet for 3 months, were found to be significantly higher than the D2 group, which was fed a high-fat diet for 6 months.