Ortopedik engelli çocukların ailede inanç eğitiminin incelenmesi: İstanbul Avrupa Yakası örneği

Abstract

Bu araştırmanın amacı 11-15 yaş aralığındaki ortopedik engelli çocukların ailede inanç eğitimlerinin mevcut durumlarını incelemek ve elde edilen sonuçlardan hareketle ailede aldıkları inanç eğitiminin niteliğinin nasıl arttırılabileceğine dair öneriler ortaya koyabilmektir. Bu amaçla nitel ve nicel yöntemlerin birlikte kullanıldığı karma yöntem desenlerinden eş zamanlı/ paralel desen tercih edilmiştir. Araştırmanın nitel boyutunun çalışma grubunu İstanbul Avrupa yakasında ikamet eden ortopedik engelli çocukların 30 ebeveyni oluştururken nicel boyutunun çalışma grubu ise bu ebeveynlerin ortopedik engelli çocuklarıdır. Çalışma gruplarının bu şekilde seçilme nedeni ortopedik engelli çocukların ailedeki inanç eğitiminin mevcut durumunu hem ebeveyn hem de çocuğun bakış açısıyla incelemek ve birleşip ayrıştıkları durumları tespit etmektir. Nitel verilerin veri toplama aracı yarı yapılandırılmış görüşme formu, nicel verilerin ise Likert Tipi ankettir. Nitel verilerin analizinde içerik analizi yöntemi, nicel verilerin analizinde ise Likert Tipi ankete göre verilen cevapların yüzde değerleri hesaplanmıştır. Son olarak çocuklardan ve ebeveynlerden elde edilen bulgular karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Buna göre ebeveynlerin çocuklarına inanç eğitimi vermelerine dair farkındalıklarının olduğu ve ailede inanç eğitimi verdikleri ancak bu konuda kendilerini yeterli hissetmedikleri, ailede verdikleri inanç eğitiminin çocuklarının engeliyle başa çıkmalarında etkili olduğu, ortopedik engelli çocukların inanç temelli birçok sorularının bulunduğu ancak ebeveynlerin bu konuda tatmin edici cevaplar veremedikleri, okulda aldıkları din eğitiminin ortopedik engelli çocukların inanç eğitimine olumlu katkısı olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma soruları ortopedik engelli çocukların perspektifiyle değerlendirildiğinde ebeveyn ve çocukların görüşlerinin paralellik sağladığı ancak çocukların inançla alakalı sorularına ebeveynleri tarafından tatmin edici yanıtlar aldıklarını düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır.The aim of this research is to examine the current status of family belief education of orthopedically disabled children between the ages of 11-15 and to make suggestions on how to increase the quality of the belief education they receive in the family based on the results obtained. For this purpose, simultaneous/parallel design was preferred among mixed method designs in which qualitative and quantitative methods are used together. While the study group of the qualitative aspect of the research consists of 30 parents of orthopedically disabled children residing in the European side of Istanbul, the study group of the quantitative aspect is the orthopedically disabled children of these parents. The reason for choosing the study groups in this way is to examine the current state of faith education in the family of orthopedically disabled children from the perspective of both the parent and the child, and to identify the situations where they unite and diverge. Data collection tool for qualitative data is semi-structured interview form, and for quantitative data is Likert Type questionnaire. The content analysis method was used in the analysis of qualitative data, on the other hand the percentage values of the answers given according to the Likert Type questionnaire in the analysis of quantitative data were calculated. Finally, the findings obtained from the children and their parents were compared and interpreted. According to this, it has been seen that parents are aware of giving faith education to their children and they give faith education in the family, but they do not feel sufficient in this regard, the faith education they give in the family is effective in coping with their children's disability, children with orthopedic disabilities have many faith-based questions, but parents cannot give satisfactory answers on this issue and finally, it has been concluded that the religious education they receive at school has a positive contribution to the faith education of orthopedically disabled children. When the research questions were evaluated from the perspective of orthopedically disabled children, it was concluded that the views of parents and children were parallel, but they thought that the children's questions about faith were given satisfactory answers by their parents.