Koroner Yoğun Bakım Sonrası Hastalarda Algılanan Stresörlerin, Hasta Deneyimlerinin, Duygu Durumlarının ve Uyku Kalitesinin İncelenmesi

Abstract

Araştırma, koroner yoğun bakım sonrası hastalarda algılanan çevresel stresörlerin, hasta deneyimlerinin, duygu durumlarının ve uyku kalitesinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı, kesitsel ve ilişkisel olacak şekilde tasarlanmış, İstanbul'da bir Şehir Hastanesi'nde kardiyoloji kliniklerinde yatan 116 hasta ile yapılmıştır. Veriler; Hasta Tanılama Formu, Yoğun Bakım Ünitesinde Çevresel Stresörler Ölçeği (YBÜÇSÖ), Yoğun Bakım Deneyim Ölçeği (YBDÖ), Depresyon Anksiyete ve Stres Ölçeği ve Richards Cambel Uyku Ölçeği (RCUÖ) ile toplanmıştır. Hastaların yaş ortalaması 61,48±13,45 yıl, %62,9'u erkek, %77,6'sı evli, %56'sı ilkokul/ortaokul, %95,7'sinin çocuğu bulunmakta, %31,9'u serbest meslekte olduğunu belirtmiştir. Hastaların %81,9'u hastaneye acil yatmış, %56,9'u 1-7 gün arası kalmış, %43,1'i daha önce yoğun bakımda yatmamış, %50,9'u yoğun bakım sürecinde bilgi almamış, %94,6'sı hastalık hakkında bilgilendirme yapılmış, %65,5'inde kronik hastalık bulunmakta, %63,2'sinin kronik hastalığı hipertansiyondur. Hastaların YBÜÇSÖ ortalaması 97,24±27,37, Çevrenin Farkında Olma ortalaması 16,74±4,31, Kötümser Deneyim ortalaması 14,05±2,88, Bakımdan Memnuniyet ortalaması 13,16±2,77, Deneyimlerin Hatırlanması ortalaması 16,53±3,4, YBDÖ ortalaması 60,49±9,66, Depresyon ortalaması 6,12±4,75, Anksiyete ortalaması 7,56±4,81, Stres ortalaması 6,57±5,23 ve RCUÖ ortalaması 54,52±25,61'dir. Bu çalışmanın sonuçları doğrultusunda hastaların çevresel stresörlerden orta düzeyde olumsuz yönde etkilenildiği, yoğun bakım deneyimlerinin orta düzeyde, depresyon ve anksiyete düzeyleri yüksek, uyku kalitesinin orta olduğu sonucuna varılmıştır. En çok görülen ilk 5 çevresel stresör sırasıyla; uyuyamamak, sıkılmak, çok sıcak ya da çok soğuk bir odada olmak, eşinin özlemek/görememek, ağrı olarak bulunmuştur.

This study was designed as a descriptive, cross-sectional and correlational study to determine the perceived environmental stressors, patient experiences, mood and sleep quality in patients after coronary intensive care and was conducted with 116 patients hospitalized in cardiology clinics in a City Hospital in Istanbul. Data were collected by using Patient Identification Form, Intensive Care Unit Environmental Stressors Scale (ICUESS), Intensive Care Experience Scale (ICES), Depression Anxiety and Stress Scale, and Richards Campbell Sleep Questionnaire (RCSQ). Mean age of the patients was 61.48±13.45 years, 62.9% were male, 77.6% were married, 56% had completed elementary/secondary school, 95.7% had children, and 31.9% were self-employed. It was found that 81.9% of the patients were hospitalized urgently, 56.9% stayed between 1 and 7 days, 43.1% had not been hospitalized in intensive care before, 50.9% did not receive information during the intensive care process, 94.6% were informed about the disease, 65.5% had a chronic disease, and the chronic disease of 63.2% was hypertension. The patients had a mean score of 97.24±27.37 on the ICUESS, a mean score of 16.74±4.31 on Awareness of the Environment, a mean score of 14.05±2.88 on Pessimistic Experience, a mean score of 13.16±2. 77 on Satisfaction with Care, a mean score of 16.53±3.4 on Recall of Experiences, a mean score of 60.49±9.66 on the ICES, a mean score of 6.12±4.75 on Depression, a mean score of 7.56±4.81 on Anxiety, a mean score of 6.57±5.23 on Stress, and a mean score of 54.52±25.61 on the RCSQ. In line with the results of this study, it was concluded that patients were moderately negatively affected by environmental stressors, they had moderate level of intensive care experience, high levels of depression and anxiety, and moderate level of sleep quality. The top five most common environmental stressors were found to be inability to sleep, boredom, being in a room that is too hot or too cold, missing/not seeing one's spouse, and pain.