Orta Asya göklerinde insanlığa yol gösteren bir yıldız hoca Ahmed Yesevî

Abstract

Pîr-i Türkistan, Hâce-i Türkistan, Anadolu’nun manevi fâtihi, Türk halk sufiliğinde ilahî aşk mektebinin kurucularından olan Hoca Ahmed Yesevî, bir büyük ahlâk, aşk ve irfan adamıdır. “Marifeti olmayanın kerameti olmaz.” düsturuyla yetiştirdiği dervişler, Asya’nın bir ucundan Avrupa içlerine kadar gittikleri her yere hem hikmet taşıdılar hem de bu hikmetlerle köyler, kasabalar, şehirler kurdular. Onun insanlara telkin ettiği adalet, tevazu, birlik ve dirlik düşüncesi Anadolu’nun İslam düşüncesiyle mayalanmasında büyük önem arz eder. Yunus Emre, Mevlânâ, Hacı Bektaş-ı Veli ve niceleri Yesevî’nin kurucusu olduğu irfan ve aşk mektebinden beslenmiş ve aynı dili kullanmışlardır: AŞK Hz. Türkistan, Çimkent şehri yakınlarında bulunan Sayram’da dünyaya gelmiş, çocukluğu burada geçmiştir. Babası, Sayram’ın âbid ve âlim şahsiyetlerinden Şeyh İbrahim, annesi ise Karasaç lakaplı Ayşe Ana’dır. Soyları Hazret-i Ali’ye dayanmaktadır. Annesi ve babası, o daha çocuk yaşlarındayken vefat etmiş, onu ablası Gevher Şehnaz büyütmüştür. Bir süre Otırar’daki Arslan Bab isimli şeyhin yanında dinî-tasavvufî eğitim gören Ahmed Yesevî, onun da vefat etmesi üzerine zamanın önemli ilim merkezlerinden Buhara’ya gidip burada Yûsuf Hemedânî’ye intisap edip mürîdi olmuştur...