Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri ile Hayat Sevgisi Düzeyleri Arasındaki İlişki

Abstract

Günümüzde insan ömrünün geçmişe göre daha uzun olması, bilimsel, kültürel ve teknolojik değişmelerin ve gelişmelerin hızlı gerçekleşmesi ve buna bağlı olarak bilgideki değişmenin sürekliliği sonucunda sürekli bir öğrenme gereksinimi doğmuştur (Coşkun & Demirel, 2012). Bu gereksinimle birlikte toplumun bilgi tabanlı bir zemine kayması, teknolojik gelişmelerle ortaya çıkan bilgi-iletişim teknolojilerinin mevcut eğitim sisteminin yetersiz görülmesine neden olmuştur (Karaman & Aydoğmuş, 2018). Böylelikle eğitim, insan ömrü içerisindeki belirli dönemlerle sınırlandırılamaz bir hâle gelmiştir. Tüm bu imkânlar sonucunda gerek formal gerek informal yollarla bireyin kendisini yaşam boyu aktif bir öğrenme süreci içerisinde bulundurması önem kazanmıştır. Dünyadaki değişim ve yenilikler, bireylerin sürekli olarak gelişmelerini zorunlu kılmış, bu da toplum genelinde yaşam boyu öğrenme ihtiyacını doğurmuştur. Başka bir deyişle, insanların dünyadaki değişimlere ayak uydurabilmeleri, zihinsel gelişimlerini sürdürebilmeleri ve farklı alanlarda kişisel becerilerini geliştirebilmeleri için yaşam boyu öğrenmeye ihtiyaçları vardır (Kaplan, 2016). Buraya kadar söylenenlerden hareketle, bilginin sorgulanabilir bir hâle gelmesi (Karaman vd., 2018); bireylerin öğrenmeye duyduğu gereksinimlerinin artması (Uçtu, 2021); bilgi iletişim teknolojilerinin kullanımının artması (Ekşioğlu vd., 2017); öğrenmenin ve eğitimin yalnızca örgün eğitim veren kurumlarda ilgi alanı olmaktan çıkıp tüm toplumu ilgilendiren bir konu hâline gelmesi (Kozikoğlu, 2014) yaşam boyu öğrenme kavramının ortaya çıkmasına neden olmuştur.