Çocuk ebeveyn ilişkisi terapisinin (Filial terapi) ebeveynler ve çocuklar üzerindeki etkisinin incelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı 'Çocuk Ebeven İlişkisi Terapisi (Filial Terapi)'nin; çocukların sorun davranışları ve bu sorunların ebeveyn tarafından algılanış şekli, ebeveynin psikopatolojik belirti, ebeveynsel kabul, empati ve aleksitimi düzeyinin çocuk-ebeveyn ilişkisi üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. Bu araştırmada nicel araştırma modellerinden yarı deneysel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 6'şar kişilik deney ve kontrol grubu oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Filial Problem Kontrol Listesi, Porter Ebeveyn Kabul Ölçeği, Çocuk Anababa İlişki Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Toronto Aleksitimi Ölçeği ve Yetişkin Çocuk Etkileşim Empati Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubuna 10 haftalık Çocuk Ebeveyn İlişkisi Terapisi (Filial Terapi) uygulanmasından önce ve sonra belirtilen testlerin her iki gruptan ölçümleri alınmıştır. Sontest sonrası etkililiğin ölçülebilmesi adına 24 hafta sonrasında deney grubuna izlem testi yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda Çocuk Ebeveyn İlişkisi Terapisi'ne (Filial Terapi) katılan ebeveynlerin ebeveyn kabulü ile karşılıksız sevgi ve çocuğun benzersiz olduğunu takdir alt boyutları; olumlu ilişki alt boyutu; empati ile ve çocuğu kabulü iletme, çocuğun kendini yönlendirmesine olanak sağlama ve oyuna katılım alt boyutları puanlarında artma görülürken ebeveynlerin çocuklarında algıladıkları psikolojik belirti ile problemli sosyal davranış ve duygu kontrol güçlüğü alt boyutları; depresyon alt boyutu; aleksitimi ile duygularını tanımada güçlük ve duygularını söze dökmede güçlük alt boyutları puanlarında azalma görülmüştür. 24 hafta sonrasında gerçekleştirilen izlem çalışmasında filial terapinin çocuğun benzersiz olduğunu takdir alt boyutu; olumlu ilişki alt boyutu; empati ile çocuğu kabulü iletme, çocuğun kendini yönlendirmesine olanak sağlama ve oyuna katılım alt boyutları açısından puanlarındaki artışın ve aynı şekilde çocuklarında algıladıkları psikolojik belirti ile problemli sosyal davranış ve duygu kontrol güçlüğü alt boyutları; aleksitimi ile duygularını söze dökmede güçlük alt boyutu açısından puanlarındaki azalmanın etkisinin sürdüğü görülmüştür.

The aim of the study is to examine the effect of Child-Parent Relationship Therapy (Filial Therapy) on children's problem behaviors and the way these problems are perceived by the parents, along with the level of the parent's psychopathological symptoms, parental acceptance, empathy, and alexithymia. In this study, the quasi-experimental method, one of the quantitative research models, was used. The sample of the research consisted of an experimental and a control group of six people each. Filial Problem Checklist, Porter Parental Acceptance Scale, Child Parent Relationship Scale, Brief Symptom Inventory, Toronto Alexithymia Scale, and Adult Child Interaction Empathy Scale were used to collect data. Before and after the 10-week Child-Parental Relationship Therapy (Filial Therapy) was applied to the experimental group, the measurements of the specified tests were taken from both groups. In order to measure the effectiveness after the posttest, a follow-up test was applied to the experimental group after 24 weeks. As a result of the analysis, scores in the sub-dimensions of Porter Parental Acceptance, Loves Child Unconditionally, Respect for the Child's Feelings and Right to Express Them, Appreciation of the Child's Unique Makeup, Recognition of the Child's Need for Autonomy and Independence, Measurement of Empathy in Adult-Child Interaction, Communication of Acceptance, Positive Aspects of Relationship, Allowing the Child Self-Direction Involvement increased. On the other hand, a decrease was observed in the scores of the psychological symptoms perceived by the parents in their children, problematic social behavior and Toronto Alexithymia Scale, Difficulty Identifying Feelings and Difficulty Describing Feelings, and Depression sub-dimension. In the follow-up study performed after 24 weeks, the increase in the sub-dimensions of Appreciation of the Child's Unique Makeup, Positive Aspects of the Relationship, Measurement of Empathy in Adult-Child Interaction, Allowing the Child Self-Direction Involvement, as well as the decrease in psychological symptoms they perceive in their children, sub-dimensions of Problematic Social Behavior and Difficulty in Controlling Emotions, Toronto Alexithymia Scale, Difficulty Identifying Feelings and Difficulty Describing Feelings continued.