Lise düzeyinde eğitim gören öğrencilerde duygusal öz yeterlik ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışma, lise düzeyinde eğitim gören öğrencilerde duygusal öz yeterlik ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Ayrıca, bu değişkenlerin demografik verilere göre nasıl farklılaştığı belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu tabakalı örnekleme yöntemi ile belirlenen toplam 394 lise öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma Genel Tarama Modellerinden, İlişkisel Tarama Modeli ile düzenlenmiştir. Verilerin toplanmasında 'Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Problem Çözme Becerileri Envanteri' ve 'Duygusal Öz Yeterlik Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Bağımsız Gruplar t-Testi, Manan Whitney U testi , Kruskal Wallis H testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, Problem Çözme Envanteri ve Duygusal Öz Yeterlik Ölçeği puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Problem çözme envanteri puanlarının cinsiyete göre erkekler lehine, çabuk öfkelenme durumuna göre nadir öfkelenenler lehine, çözülemeyen sorun olduğunda birine danışma sıklığı değişkenlerine göre nadiren danışanlar lehine anlamlı farklılık gösterdiği; Duygusal Öz Yeterlik Ölçeği puanlarının arkadaşlar arasında sevilme durumunun çoğu zaman sevilenler lehine, çözülemeyen sorun olduğunda birine danışma sıklığı değişkeni için bazen ve çoğu zaman danışanlar lehine anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir.The purpose of this research is examining the relationshıp between problem solving and emotional intelligence among college studens. Besides, how these variables differ according to demographic variables of sample group were researched. The sample group of the research consists of 394 college students and Stratified sampling was used to collect research data. Socio-Demographic Information Form', 'Problem Solving Inventory' and 'Emotional Intelligence Scale' were usen order to collect data. Relational Survey Model were used in this research. Independent Sample t-Test, Mann Whitney U test, ANOVA, Kruskal Wallis H test and Pearson Correlation Analysis were used to analyse research data. The results of the research showed that Statistically meaningful relationship between problem solving and emotional self efficacy has not found. Problem Solving Inventory scores significantly differs in terms of gender, frequency of consulting someone when there is an unresolved problem and irritabilitiy. Males, participants who do not get angry easily and people who rarely consult someone had higher Problem Solving Inventory scores. Also, Emotional Intelligence Scale scores significantly differs in terms of liking among friends and frequency of consulting someone when there is an unresolved problem. Participants who are often loved by their friends and participants who sometimes and often consult others had higher Emotional Intelligence Scale scores