Psikolojik İyi Oluş ve Umut Arasındaki İlişkide Ruminatif Düşünme Biçiminin Aracı Rolü

Abstract

Bu araştırmanın ana amacı, psikolojik iyi oluş düzeyi ile umut düzeyi arasındaki ilişkide ruminatif düşünme biçiminin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırmanın alt amaçlarında ise psikolojik iyi oluş düzeyi, umut düzeyi ve ruminatif düşünme biçiminin demografik değişkenlere dayalı olarak karşılaştırılması yer almaktadır. Bu bağlamda, araştırmanın ilişkisel tarama modelinde yürütülmesine karar verilmiştir. Araştırmanın evreni 18-65 yaş arasında yer alıp Google Forms ile ulaşılan bireylerden oluşmaktadır. Örneklem grubu ise, evren içinden uygun örnekleme ile seçilen ve bu çalışmaya katılım göstermek için gönüllü olan 513 bireyden oluşmaktadır. Araştırma verileri; Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Ruminatif Düşünme Biçimi Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin analiz sürecinde, bağımsız gruplar t testi, ANOVA, pearson korelasyon analizi ve regresyon analizi gibi parametrik yöntemlerin kullanılması tercih edilmiştir. Araştırma sonucunda, katılımcı bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyinin yaş grubu, romantik ilişki durumu, çalışma durumu ve ebeveyn tutumu; umut düzeyinin cinsiyet, yaş grubu, çalışma durumu ve ebeveyn tutumu; ruminatif düşünme biçimi cinsiyet, yaş grubu, kardeş sayısı, çalışma durumu ve ebeveyn tutumuna göre anlamlı fark gösterdiği sonucu elde edilmiştir. Ek olarak, katılımcı bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyinin umut düzeyi, alternatif yollar düşüncesi ve eyleyici düşünce boyutlarıyla pozitif yönlü; ruminatif düşünce biçimi ile negatif yönlü anlamlı ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, psikolojik iyi oluş düzeyi ile umut arasındaki ilişkide ruminatif düşünme biçiminin aracı rolü incelendiğinde; ruminatif düşünme biçiminin hem umut düzeyi toplam puanında hem de alternatif yollar düşüncesi ve eyleyici düşünce boyutlarında kısmi aracı rolü bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.

The main purpose of this study is to examine the mediating role of ruminative thinking style in the relationship between psychological well-being and hope level. The sub-objectives of the study include comparing psychological well-being level, hope level and ruminative thinking style based on demographic variables. In this context, it was decided to conduct the study with the relational screening model. The population of the research consists of individuals between the ages of 18-65 and reached through Google Forms. The sample group consists of 513 individuals who were selected from the universe with appropriate sampling and volunteered to participate in this study. The research data were collected with the Personal Information Form, Psychological Well-being Scale, Trait Hope Scale and Ruminative Thinking Style Scale. In the analysis process of the research data, parametric methods such as independent groups t test, ANOVA, Pearson correlation analysis and regression analysis were preferred. As a result of the research, it was determined that the psychological well-being level of the participant individuals was related to age group, romantic relationship status, employment status and parental attitude; hope level was related to gender, age group, employment status and parental attitude; It was concluded that ruminative thinking style showed significant differences according to gender, age group, number of siblings, employment status and parental attitude. In addition, it was concluded that the psychological well-being level of the participant individuals had a positive relationship with the hope level, alternative ways of thinking and agentic thinking dimensions and a negative relationship with the ruminative thinking style. Finally, when the mediating role of ruminative thinking style in the relationship between psychological well-being level and hope was examined, it was concluded that ruminative thinking style had a partial mediating role both in the total score of hope level and in the alternative ways of thinking and agentic thinking dimensions.