Algılanan ebeveynlik biçimleri, duygu düzenleme güçlüğü ve bilişsel esneklik ile somatizasyon arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmada, algılanan ebeveynlik biçimi, duygu düzenleme güçlüğü ve bilişsel esnekliğin somatizasyon üzerindeki yordayıcı gücünü göstermek amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemi 18-50 yaş arası 240'ı (%74) kadın, 85'i (%26) erkek olan 325 gönüllü katılımcıdan oluşmaktadır. Örneklemin yaş ortalaması ise 27,18'dir. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Young Ebeveynlik Ölçeği (YEBÖ), Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği (DDGÖ), Bedensel Duyumları Abartma Ölçeği (BDAÖ) ve Bilişsel Esneklik Envanteri (BEE) kullanılmıştır. Verilerin istatiksel analizinde ise bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA testi, pearson korelasyon analizi ve hiyerarşik regresyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, ebeveynlik biçimleri, duygu düzenleme güçlüğü ve bilişsel esnekliğin somatizasyon ile anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu görülmüştür. Duygu düzenleme güçlüğünün ise somatizasyon üzerinde en önemli yordayıcı olduğu tespit edilmiştir. Somatizasyonun katılımcıların cinsiyeti ve eğitim durumuna göre farklılık gösterdiği görülmüştür.

The aim of this study is to show the predictive power of perceived parenting style, difficulty in emotion regulation and cognitive flexibility on somatization. The sample of the study consisted of 325 volunteer participants between the ages of 18-50, 240 (74%) female and 85 (26%) male. The mean age of the sample is 27,18. Demographic Information Form, Young Parenting Scale, Difficulty in Emotion Regulatory Scale, Exaggeration of Bodily Senses Scale, and Cognitive Flexibility Inventory were used as data collection tools. Independent samples t-test, one-way ANOVA test, pearson correlation analysis and hierarchical regression analysis were used in the statistical analysis of the data. According to the findings, parenting styles, difficulty in emotion regulation and cognitive flexibility was found to have a significant relationship with somatization. Difficulty in emotion regulation was found to be the most important predictor of somatization. It was observed that somatization differed according to the gender and educational background of the participants.