Sağlık çalışanlarında premenstrual sendromun iş yaşam kalitesine etkisi

Abstract

Araştırma, premenstrual sendromun sağlık çalışanlarında iş yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Tanımlayıcı-kesitsel tipte bir araştırma olarak planlanan çalışmada, veriler Başakşehir Devlet Hastanesi'nde çalışan ve dahil edilme kriterlerini karşılayan katılımcılara elden anket dağıtılarak elde edilmiştir. Anket; Kişisel Bilgi Formu, Premenstrual Sendrom Ölçeği (PMSÖ) ve İş Yaşam Kalitesi Ölçeği' nden oluşmaktadır. Araştırmada 259 kadına ulaşılmış, 45'i dahil edilme kriterlerine uymadığı için çalışma 214 katılımcı ile tamamlanmıştır. Veriler SPSS 27v istatistik programı ile analiz edilmiş ve anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Katılımcıların PMSÖ toplam puanı ortalaması 125,8±38,91 olup, %99,5' inde PMS saptanmıştır. Hafif düzeyde PMS görülme oranı %26,6, orta düzey %54,7 ve şiddetli düzeyde ise %18,2 bulunmuştur. Medeni durum, alkol kullanma, gebelik sayısı, adetliyken ilaç kullanma, adetliyken ağrı yaşama, adetliyken işte devamsızlık yapma, adet öncesi dönemde yaşanan sorunların iş yaşamını etkilemesi ve adet öncesi dönemde yaşanan sorunların çevredeki kişiler tarafından fark edilmesi özellikleri ile PMS arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p <0.05). Hafif düzeyde PMS yaşayanların, orta ve şiddetli düzeydekilere göre daha yüksek iş yaşam kalitesi puanlarına sahip olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, PMS' nin sağlık çalışanlarında yüksek oranda görüldüğü, iş yaşamını olumsuz etkilediği ve çevrede fark edilebilir olduğu ortaya konulmaktadır. Şiddetli PMS yaşayan sağlık çalışanları için yöneticilerin bilgilendirilmesi ve bu dönemde iş memnuniyetini ve verimini artıracak uygun çalışma koşullarının sağlanması önemlidir. Aksi takdirde hem bireysel hem de iş yaşamı açısından verimliliğin düşebileceği öngörülmektedir.

The study aimed to determine the impact of premenstrual syndrome (PMS) on the quality of work life among healthcare workers. Designed as a descriptive-cross-sectional study, data were collected through questionnaires given to women working at Başakşehir State Hospital who met the inclusion criteria. The questionnaire included a 25-item Personal Information Form, a 44-item Premenstrual Syndrome Scale (PMSS), and a 23-item Work Life Quality Scale. A total of 259 women were approached, but 45 were excluded for not meeting the criteria, and the study was completed with 214 participants. Data were analyzed using the SPSS 27v program, with p<0.05 as the significance level. The average PMSS score was 125.8±38.91, with 99.5% of women showing symptoms of PMS. The frequency of mild PMS was 26.6%, moderate PMS 54.7%, and severe PMS 18.2%. A significant relationship was found between PMS and factors such as marital status, alcohol consumption, pregnancy history, medication use during menstruation, menstrual pain, work absenteeism, and the impact of premenstrual symptoms on work and social interactions (p<0.05). Those with mild PMS had significantly higher work life quality scores compared to those with moderate and severe PMS. The findings indicate that PMS is highly prevalent among healthcare workers, negatively affecting work life and being noticeable to others. It is recommended that managers be informed about severe PMS, and better working conditions be provided to enhance productivity and job satisfaction during this period.