İlkokul programlarında yazı dersinin yeri

Abstract

Çalışmanın amacı ilkokul programlarında yazı dersinin yerini araştırmaktır. Türkçe’nin eğitim kurumlarında ana dili dersi olarak öğretimi 19. Yüzyıldan itibaren başlamıştır. Yazı dersinin 1924, 1926, 1936, 1948, 1968, 1997 ve 2004 ilkokul programlarındaki yeri tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir. Yazı dersi programları incelenirken dersin hedefleri-amaçları, özellikleri, yöntem bilgileri, açıklamalar kısmında verilen bilgiler ele alınmıştır. Programların analizinden elde edilen bulgularla, bitişik yazı eğitiminin tarihsel süreç içindeki değişimi ifade edilmiştir. Yurt içinde ve dışında yazı ile ilgili yapılan araştırmalar incelenmiştir. Yurt içindeki yazı çalışmaların genellikle ilk okuma yazma alanında ve öğretmen görüşlerine dayalı olarak yapıldığı belirlenmiştir. Yurt dışındaki çalışmalarda da el yazısı becerisinin bilişsel yeterlilik, kinestetik beceri vb değişkenlerle ilişkisinin ölçüldüğü görülmüştür.

The purpose of study is to investigate writing lesson’s position in primary education program. The education of Turkish as a native language lesson in educational establishment has been started since 19 centruy. As a part of historical period, the position of writing lesson in 1924, 1926, 1936, 1948, 1968, 1997, 2004 primary educational program is researched. While the writing lessons are researched, the purpose, target, specialities of methods, knowledge and the information which is given in the part of comments, are discussed. The change of cursive handwriting education in historical period is stated with findings which is obtained from analyzing of programs. The studies which are related to writing in domestic and abroad are examined. It is obtained that writing studies in domestic generally are done in initial literacy education and according to teachers’ opinions. It is seen that writing studies in abroad writing skill is measured as to relationship between cursive handwriting skill and kinestetic ability, cognitive sufficiency.