Functionality of religious education in the development of the sense of self-worth

Abstract

The feeling of self-worth is an important emotion that supports individuals to accept themselves and their abilities, to value and be realistic about themselves. Today, the lives presented in traditional media and social media and the envy for those lives are increasing, and especially the beauty standards, wealthy lives, positions, prestiges revealed by influencers on social media lead individuals to compare their own lives with those lives and deprive their individual originality and freedom. People who base their self-worth on external sources such as physical appearance, academic success, wealth and prestige cannot protect their inner integrity and can become depressed. On the other hand, it is known that people who take their self-worth from their inner resources live more peacefully, do not see themselves as worthless in negative situations and focus on solving problems in negative situations. Studies show that when the sense of self-worth is built well, individuals are more objective and understanding towards themselves and solve problems more easily. Religious education guides individuals to plan their world and afterlife and to well use what they have innately. In this study, self-worth, virtualization and construction of self-worth, the functionality of religious education in constructing self-worth is explained.

Öz-değer bireyin kendisini ve yeteneklerini kabul etmesi, kendisine değer vermesi ve kendisi hakkında gerçekçi olabilmesini destekleyen önemli bir duygudur. Günümüzde geleneksel medya ve sosyal medyanın sunduğu hayatlar ve o hayatlara özenti artmakta özellikle fenomen olarak tanımlanan bireylerin ortaya koyduğu güzellik anlayışı ve maddi refah düzeyleri, makam, mevki, prestij gibi birçok unsur bireyleri kendi hayatlarıyla diğerlerinin hayatlarını mukayese yoluna götürmekte ve bireysel özgünlüklerini ve özgürlüklerini yoksunlaştırmaktadır. Öz-değerini fiziksel görünüş, akademik başarı, zenginlik, prestij gibi dış kaynaklara dayandıran kişilerin içsel bütünlüklerini koruyamadıkları ve bunalıma girdikleri görülmektedir. Buna mukabil öz-değerini içsel kaynaklarından alan kişilerin daha huzurlu yaşadıkları, olumsuzluklarda kendilerini değersiz görmedikleri ve olumsuz durumlarda problemlerin çözümüne odaklandıkları bilinmektedir. Araştırmalar öz- değer duygusu doğru inşa edildiğinde bireylerin kendilerine karşı daha objektif ve toleranslı olduklarını, sorunları daha kolay çözdüklerini göstermektedir. Din eğitimi bireyin dünya ve ahiretini planlamasına ve fıtri olarak sahip olduklarını doğru kullanmasına rehberlik etmektedir. Bu araştırmada öz-değer, öz-değerin sanallaşması, inşası ve öz-değer duygusunun inşasında din eğitiminin işlevselliği anlatılmaktadır.