İlkokul Öğrencilerinin Resimlerinde Aile Dinamikleri

Abstract

Resim, bireyin iç dünyasında barındırdığı unsurları belli bir yüzeye dökme sanatıdır. Resim sanatının tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Re simler geliştikçe zamanla yazılar ortaya çıkmıştır. Resim, geçmişten gü nümüze kadar insanların kendini ifade etme aracı olarak kullanılmıştır (Yüzbaşiyev, 2010, s. 213-214). Çocuk resmi hakkında birçok kuram ortaya atılmıştır. Arkeim çocukla rın çizdiği resimleri birçok nesnenin yerine geçebilecek simgesel figür ola rak ifade etmiştir. Piaget’e göre çocuğun resim çizmesi simgesel bir oyun dur. Gardner resim çizmeyi çoklu zekâ kuramında sanatsal zekâ olduğunu belirtir. Burt ise “Bir İnsan Resmi Çiz (Goodenough)” ile resmi bir zekâ testi olarak kullanmıştır (Buyurgan & Buyurgan , 2012, s. 24-27). Resim çizme becerisi çocukluk döneminde başlar ve ölünceye kadar devam eder. Çocuklar büyüyüp geliştikçe resimlerindeki detaylarda aynı oranda gelişme gösterir. Çocuk resimlerine gelişim psikoloji açısından ba kıldığında resim çizimlerini beş evrede vermek mümkündür. Bu evreler; Karalama Dönemi (2-4 yaş), Şema Öncesi Dönem (4-7 yaş), Şematik Dö nem (7-9 yaş), Gerçekçilik (Gruplaşma) Dönemi (9-12 yaş), Görünürde Doğalcılık Dönemi (12-14 yaş) olmak üzere beş kategoride sınıflandırıl mıştır (Yavuzer, 2012, s. 31).