Sınıf öğretmenlerinin pandemik salgın nedeniyle uygulanan uzaktan eğitim hakkında görüşleri (İstanbul ili Esenyurt ilçesi örneği)

Abstract

Bu çalışmada, COVID-19 küresel salgını sürecinde uzaktan eğitim faaliyetlerinde elde edilen deneyimler ışığında, Sınıf öğretmenlerinin mevcut uzaktan eğitim uygulamaları hakkında görüşlerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu nedenle araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni ile yürütülmüştür. Araştırmaya İstanbul ili Esenyurt İlçesinde görev yapan 50 sınıf öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın verilerinin toplanabilmesi için İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Etik Kurulu onayı (E-20292139-050.01.04-470), İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü onayı (E-59090411-20-19588651)alınmıştır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elden toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bazı görüşlerden alıntı yapılarak yorumlamalar yapılmıştır. Bulgular alıntılarla desteklenmiştir.Yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçişte yaşanan sorunlar 3 alt temaya ayrılmaktadır. Bu 3 alt tema ailevi sorunlar, uzaktan eğitim sorunları ve eğitim sorunlarıdır. Yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçişte velilerle ilişkiler 2 alt temaya ayrılmaktadır. Bu 2 alt tema iletişim ve velilerle sorunlarıdır. Yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçişte veli katkıları 3 alt temaya ayrılmaktadır. Bu 3 alt tema eğitim takibi, eğitim araçları takibi ve öğrenciye sağlanan destektir. Yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçişte olumlu yönler 3 alt temaya ayrılmaktadır. Bu 3 alt tema eğitim yönetimi, veli – öğrenci ilişkisi ve diğerdir. Yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçişte olumsuz yönler 3 alt temaya ayrılmaktadır. Bu 3 alt tema eğitim yönetimi, uzaktan eğitim kullanımı ve veli – öğrenci ilişkisidir. Elde edilen tüm sonuçlar çerçevesinde uzaktan eğitim için farklı modellerle tasarlanan kurs ve programların giderek yaygınlaşması öngörülmektedir. Bu nedenle öğretmenler ortamlara hazırlanmalıdır. Öğretmenlerin ve ailelerin uzaktan eğitime daha kolay adapte olabilmeleri için eğitimler yapılabilir, teknik sorunların giderilmesi için gerekli altyapı desteği daha da güçlendirilebilir.In this study, it is aimed to reveal the opinions of classroom teachers about current distance education practices in the light of the experiences gained in distance education activities during the COVID-19 global epidemic. For this reason, the research was carried out with the phenomenology pattern, which is one of the qualitative research methods. 50 classroom teachers working in the Esenyurt District of Istanbul participated in the research. In order to collect the data of the study, the approval of Istanbul Sabahattin Zaim University Ethics Committee (E-20292139-050.01.04-470), the approval of the Istanbul Provincial Directorate of National Education (E-59090411-20-19588651). Data were collected by hand with a semi-structured interview form. Content analysis method was used in the analysis of the obtained data. Some comments have been made by quoting. Findings are supported by quotations. The problems experienced in the transition from face-to-face education to distance education are divided into 3 sub-themes. These 3 sub-themes are family problems, distance education problems and education problems. Relations with parents in the transition from face-to-face education to distance education are divided into 2 sub-themes. These 2 sub-themes are communication and problems with parents. Parent contributions in the transition from face-to-face education to distance education are divided into 3 sub-themes. These 3 sub-themes are education follow-up, education tools follow-up and student support. The positive aspects in the transition from face-to-face education to distance education are divided into 3 sub-themes. These 3 sub-themes are educational administration, parent-student relationship and other. The negative aspects in the transition from face-to-face education to distance education are divided into 3 sub-themes. These 3 sub-themes are educational administration, use of distance education and parent-student relationship. Within the framework of all the results obtained, it is foreseen that the courses and programs designed with different models for distance education will become increasingly widespread. Therefore, teachers should be prepared for the environment. Trainings can be provided for teachers and families to adapt to distance education more easily, and the necessary infrastructure support can be further strengthened to solve technical problems.