Devredilebilir Akreditiflerdeki Problemlerin Çözümü İçin UCP Kurallarında Geliştirilmesi Gereken Alanların Analizi

Abstract

Akreditifler, bankalar tarafından mal veya hizmet satanlara verilen şartlı ödeme taahhütleri olup, dünya bankacılık uygulamasında birçok türe sahiplerdir. Bunlardan biri de devredilebilir yani transfer edilebilir akreditiflerdir. Bu tip akreditifler daha çok komisyoncular (aracılar) tarafından kullanılmakta olup, alıcıyla (ithalatçı) satıcıyı (ihracatçı) birbirlerini tanımadan buluşturan ve komisyonculara gelir getiren bir ödeme çeşididir. Bu tip akreditiflerin birden çok tarafı (amir, ilk lehtar, ikinci lehtar) ve bankayı (amir banka, devir bankası, birinci ihbar bankası, ikinci ihbar bankası, teyit bankası, rambursman bankası, iştira bankası, görevli banka) içerisinde barındırması nedenleriyle operasyonel süreçleri diğer akreditif çeşitlerine oranla çok daha uzun, karmaşık ve risklidir. Bu nedenle Uluslararası Ticaret Odası (International Chamber of Commerce – ICC) tarafından konu ile ilgili Akreditifler için Bir Örnek Usul ve Kurallar Kitapçığı’nda (Uniform Custom and Practice) devredilebilir akreditiflere özgü kurallar belirlenmiştir. Devredilebilir akreditiflerin uygulama esasları UCP500’de 48. madde altında, UCP600’de ise 38. madde altında sıralanmıştır. Fakat uygulamada karşılaşılan zorluklara ve belirsizliklere bu maddeler tam olarak yanıt veremediğinden, ICC’ye konu hakkında birçok soru yöneltilmiştir. Makalemizde, ICC’ye iletilen sorular ve bu sorulara alınan cevaplara ilişkin bir analiz yapılarak elde edilen sonuçlar sıralanmıştır. Çalışmada varılan sonuca göre; kural kitapçıklarında yapılan değişiklikler karşılaşılan sorunlara kökünden çözüm getirememiş olup, devredilebilir olarak açılan bir akreditifte hangi bankanın devre yetkili banka olacağı, devir bankasının teyit dışındaki yükümlülükleri, devir sonrasında akreditife gelecek değişikliklerde tarafların sorumluluğu, devredilen bir akreditifin iadesi ve tekrardan devredilmesi, devir bankasında yapılan evrak değişimi ve sonuçları, evrakların ilk talepte ibrazı hususunda ibraz süresinin açıklığa kavuşturulması, ibraz edilen evraklarda bulunan bazı rezervlerin bu tip akreditiflere istinaden rezerv sayılıp sayılamayacağı, evrak değişiminde fatura ve poliçe dışında evrak ibraz edilmesine izin verilip verilmemesi ve akreditiflerin kullanım yerlerinin devir bankası tayinini etkilemesi hakkında tüm tarafların kafa karışıklığı günümüzde de devam etmektedir.

Letters of credit are conditional payment commitments given by banks to those who sell goods or services, and they have many types in world banking practice. One of these is transferable letters of credit. This type of letter of credit is mostly used by brokers and is a payment type that brings the buyer (importer) and the seller (exporter) together without knowing each other and generates income for the brokers. Since this type of letter of credit involves multiple parties (issuer, first beneficiary, second beneficiary) and banks (issuing bank, transfering bank, first advising bank, secindi advising bank, confirmation bank, rambursman bank, negotiating bank, nominated bank), its operational processes are much longer, more complex and risky than other types of letters of credit. For this reason, the International Chamber of Commerce (ICC) has set out specific rules for transferable letters of credit in its Uniform Custom and Practice for Letters of Credit. The application principles of transferable letters of credit are listed under Article 48 in UCP500 and under Article 38 in UCP600. However, since these articles do not fully respond to the difficulties and uncertainties encountered in practice, many questions have been sent to the ICC on the subject. In this article, an analysis of the questions submitted to the ICC and the answers received to these questions are analyzed and the results obtained are listed. According to the conclusion reached in the study, the amendments made to the rulebooks have not provided a solution to the problems encountered and the following issues need to be clarified. Which bank will be the authorized bank in a letter of credit opened as transferable, the obligations of the transfer bank other than confirmation, the responsibility of the parties for changes to the letter of credit after the transfer, the return and re-transfer of a transferred letter of credit, the exchange of documents at the transfer bank and its consequences, Clarification of the submission period for the submission of documents at the first request, whether some reserves in the submitted documents can be considered as reserves for this type of letter of credit, whether it is allowed to submit documents other than invoices and policies in the exchange of documents, and whether the place of use of letters of credit affects the designation of the transfer bank.