Günümüz Kur’an öğretiminin bütüncül yaklaşımla yeniden yapılandırılmasına bir bakış

Abstract

Günümüzde Kur’an-ı Kerim öğretiminin genellikle lafız ve hıfz çerçevesinde olması sebebiyle öğrencilerin Kur’an’la ilişkileri yüzeysel denebilecek düzeyde kalmaktadır. Kur’an onların hayatına yansımamakta, şahsiyetlerini şekillendirmemektedir. O halde yapılması gereken şey Kur’an öğretiminin Asr-ı Saâdet’teki gibi amele yönelik olarak yeniden değerlendirilmesidir. Meseleye bütüncül bir yaklaşımla, tefsir, tefekkür, tatbik ve tebliğ boyutlarının oluşturulması gerekir. Bu aşamalar tatbik edilirken tefsir kısmında Kur’an ilmini alan öğrenci, tefekkür kısmında Kur’an’ı hazmetmelidir. Öğrenciye bildikleri ile amel etmesi için ilgili sure ve ayetler belli bir süre ile hayatlarına tatbik ödevleri verilmelidir. Ardından öğrenciler seviyelerine göre yaşadıkları hususları tebliğ için yönlendirilmelidir. Kur’an’ı Kerim öğretiminde ister Kur’an Kursları ister İmam Hatip Liseleri olsun öğrenilecek ve ezberlenecek bütün sureler aynı minval üzere yapılandırılmalıdır. İlahiyat Fakültesi döneminde de bunlara ek olarak öğrenilecek kısımlar aynı minval üzere devam etmelidir. Kur’ân öğretimi bu şekilde bütüncül yaklaşımla düzenlendiğinde, öğrencilerin Kur’ân’la nitelikli buluşmasına, Kur’ân-ı Kerim’in güzelliklerini keşfetmelerine, Kur’ân-ı Kerim’in en azından bir kısmının hayatlarına anlam katmasını sağlamaya, şahsiyetlerinin Kur’ân-ı Kerîm merkezli şekillenmesine büyük faydaları olacaktır.

Today, since the teaching of the Qur'an is generally within the framework of wording and memorization, the relations of students with the Qur'an remain at a level that can be called superficial. The Qur'an does not reflect on their lives and does not shape their personalities. The solution to this problem is to reevaluate teaching of the Qur'an as action-oriented as was in the first period of Islam. The teaching of the Qur'an needs to be reframed today, with a holistic approach by constructing its tafsir, contemplation, practice and tabligh aspects. In order for the students to act on what they know, the relevant chapters and verses should be given practical assignments to their lives for a certain period of time. In teaching the Qur’an, other surahs should be structured in the same way whether they are taught in Qur'an courses or Imam-Hatip High Schools. The additional surahs to be taught in Theology faculties should also be taught in this methodology. Such a holistic approach to the Qur’an teaching will provide students with a qualified meeting with the Qur’an, exploring its grace and shaping their personalities through Qur’an.