Nuh B. Mustafa'nın Tuhfetü'z- Zâkirîn adlı eseri (inceleme ve metin)

Abstract

Amasya'da doğup yetişen farklı vilâyetlerde müftülük yapan ve Kahire'ye yerleşerek burada vefat eden Nuh b. Mustafa (v.1070/1660) fıkıh, usül, kelam, tefsîr ve tasavvuf gibi hemen hemen her sahada eser kaleme alan âlimlerimizdendir. Biz bu çalışmamızda öncelikle Nuh b. Mustafa'nın hayatı ve eserleri hakkında bilgi vermeye çalıştık. Ardından Osmanlıca olarak kaleme aldığı Tuhfetü'z-Zâkirîn adlı eserininin metin analizini yaparak eser hakkında bilgi vermeye çalıştık. Daha sonra eseri latinize ederek günümüz insanının istifadesine sunmaya gayret ettik. Ayrıca eseri sadeleştirerek sonuna lügatçe ekledik. Çalışmamızın netîcesinde varılan temel sonuç ise Nuh b. Mustafa'nın tasavvuf alanında kaleme aldığı bu eserinde tasavvufta çok önemli bir yeri olan zikir hakkında önemli bilgiler vermiştir. Özellikle eserini yazma gayesi olarak ifade ettiği kelime-i tevhîdi tefsir, hadis, kelâm, Arapça gramer açısından da inceleyerek bu konudaki bir boşluğu da doldurmuştur.

Nuh b. Mustafa (v.1070/1660), who was born and raised in Amasya, worked as mufti in different provinces, settled in Cairo and died there, was one of our scholars and wrote works in almost every field, such as fiqh, usul, kalam, tafsir and tasawwuf. In this study, we first tried to give information about the life and works of Nuh b. Mustafa. Then, we tried to give information about the work by analyzing the text of Tuhfat al-zakirin, which he wrote in Ottoman Turkish. Afterwards, we spent our efforts to Latinize the work and present it to the use of contemporary people. In addition, we have simplified the work and added a lexicon at the end. The main conclusion reached as a result of our study is that in this work of Nuh b. Mustafa, which he wrote in the field of tasawwuf, he gave important information about dhikr, which has a very important place in Sufism. In particular, he filled a gap in this subject by examining the Kalimat al-tawhid that he expressed as the aim of writing his work, in terms of tafsir, hadith, kalam, and Arabic grammar.