Türk-Arap Müziği Mukayesesi Risâletü’ş-Şihâbiyye Örneği

Abstract

Mûsikî, İsmail Hakkı Bursevî’nin de ifade buyurduğu gibi nefsi terbiye, ruhu tehyic (heyecanlandırması) ve i’lası (yükselmesi) için en iyi vasıtalardandır. Bu yönüyle baktığımızda “Elestü birabbiküm kalû belî” hitabının insan ruhundaki en eski hatıralarından biridir; kelimelerin kifayetsiz kaldığı durumda, varlığa dair gizli kıvrımları rakik bir edâ ve sesin ince titreşimleriyle ortaya serdeden bir hakikat rahıdır. Kimi vakit bir nağmenin duru akışıyla kalplere sekinet verir; kimi vakit bir makamın ahenkli seyeranında beşerin iç âlemine açılan bir pencere hâline gelir. Mûsikî bu vecheden bakıldığında sadece bir sanat değil; zamanın ve mekanın ötesinde medeniyetin dili, beşeriyetin öteden beri aynı göğe yönelen ve yükselen duasıdır.