Geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenler ile yapmayan ergenlerin fiziksel aktivite tutumları ile iyi oluşları arasındaki ilişki

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Araştırma projeleri

Organizasyon Birimleri

Dergi sayısı

Özet

Bu araştırma kapsamında geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenler ile yapmayan ergenlerin fiziksel aktivite tutumları ve iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenlerin fiziksel aktivite tutumları ve iyi oluş düzeylerinin, geleneksel Türk okçuluğu yapma süresi, cinsiyet, eğitim durumu, okul türü ve anne eğitim düzeyi değişkenleri açısından anlamlı derecede farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, 10-18 yaş aralığında bulunan 561 birey oluşturmaktadır. Veriler iki farklı gruptan elde edilmiştir. Grupların bir tanesi geleneksel Türk okçuluğu sporu ile uğraşan öğrencilerden oluşuyorken ikinci grup bu sporla uğraşmayan bireylerden oluşmaktadır. Araştırma genel tarama modellerinden, ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında öğrencilerin demografik bilgilerine ulaşmak amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Ayrıca öğrencilerin iyi oluş düzeylerini ölçmek için "Ergenler İçin Beş Boyutlu İyi Oluş Ölçeği", fiziksel aktiviteye yönelik tutumlarını ölçmek için ise "Ortaokul Öğrencileri İçin Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma kapsamında ele alınan değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Analiz sonucunda ergenlerin fiziksel aktiviteye yönelik tutumlarının olumlu olmasının, iyi oluş modelinin tüm alt boyutlarını ve toplam iyi oluşu arttırdığı görülmüştür. Geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenler ile yapmayan ergenlerin fiziksel aktiviteye yönelik tutumları ve iyi oluş düzeyleri arasındaki farklılığın belirlenmesi amacıyla ise bağımsız gruplar t-testi uygulanmıştır. Analiz sonucunda geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenlerin fiziksel altiviye yönelik tutumlarının ve iyi oluş düzeylerinin geleneksel Türk okçuluğu sporunu yapmayan ergenlere oranla daha yüksek olduğu görülmüştür.

In this study, it was aimed to examine the relationship between physical activity attitudes and well-being levels of adolescents who do traditional Turkish archery and those who do not. Within the scope of the research, it was also examined whether the physical activity attitudes and well-being levels of adolescents doing traditional Turkish archery differed significantly in terms of traditional Turkish archery time, gender, educational status, school type and mother education level variables. The sample group of the study consists of 561 individuals between the ages of 10-18. Data were obtained from two different groups. While one of the groups consists of students who are engaged in the traditional sport of Turkish archery, the second group consists of individuals who do not engage in this sport. The research was carried out with the relational scanning model, one of the general scanning models. Within the scope of the research, a personal information form created by the researcher was used to reach the demographic information of the students. In addition, "Five-Dimensional Well-Being Scale for Adolescents" was used to measure students' well-being levels, and "Physical Activity Attitude Scale for Secondary School Students" was used to measure their attitudes towards physical activity. Pearson Product-Moment Correlation Analysis was applied to examine the relationships between the variables considered within the scope of the research. As a result of the analysis, it was seen that positive attitudes of adolescents towards physical activity increased all sub-dimensions of the well-being model and total well-being. Independent groups t-test was applied to determine the difference between the attitudes towards physical activity and well-being levels of adolescents who do traditional Turkish archery and those who do not. As a result of the analysis, it was seen that there was a significant difference in favor of the adolescents doing traditional Turkish archery.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Eğitim ve Öğretim, Education and Training, Psikoloji, Psychology, Spor, Sports, Fiziksel iyi oluş, Physical well-being, İyi oluş, Fiziksel Aktivite, Tutum, Geleneksel Türk Okçuluğu, Well-being, Physical Activity, Attitude, Traditional Turkish Archery

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Onay

İnceleme

Ekleyen

Referans Veren