Virtual social work with families during pandemic: a classical approach with a modern technique

Abstract

Aniden başlayan, kısa sürede yayılan ve yakın gelecekte bitmesi beklenmeyen korona salgını, çoğumuzu evlerimizde ve iç dünyalarımızda bir yansıma eylemiyle baş başa bıraktı. Medya haber yapmaya devam ettikçe toplumda panik duygusu arttı. Bu, insanlığı tehdit eden ilk virüs değil, son da olmayacak. Sosyal mesafe önlemleri olarak, sosyal hizmet uzmanlarının ailelere sağlanan desteği yeniden yapılandırmak için hızlı hareket etmesi gerekiyordu. Satir modelinin, güçlü varoluşsal yaklaşımı ve ailelerle çalışmanın deneyimsel/hümanist geleneğini taşıması yönüyle pandemi sürecinde destekleyici olacağı düşünülmektedir. Pandemi süreci süreci yüz yüze iletişimi sınırladığından modelin uygulanmasında farklılıklara ve adaptasyona ihtiyaç duyulmaktadır. Sanal profesyonel mülakatlar şüphesiz çoğumuz için yeni bir teknik olsa da yaklaşımımız ve hedeflerimiz hiç değişmedi. Bu çalışmada pandeminin yarattığı sanal sosyal çalışma ikliminde satir modelinin güçlü yönleri ve uygulamaya aktarım boyutu ele alınmıştır.

The corona pandemic, which started suddenly, spread in a short time and is not predicted to end in the near future, left most of us with an act of reflection in our homes and inner worlds. As the media continued to report on news the sense of panic in society increased. This is not the first virus to threaten humanity, and it will not be the last. As the social distancing measures, social workers needed to move quickly to reconfigure the support provided to families. The Satir model is situated within the experiential/humanistic tradition of working with families with a strong existential flavor and thought to be supportive in pandemic. Since the pandemic process limits the face-to-face consultation activities, there is a need for differences and adaptation in the implementation of the model. Although the virtual professional interviews are undoubtedly a new technique for most of us our approach and aims didn’t change.