Children in the Digital World from a Parental Perspective: A Scoping Review

Abstract

This scoping review examines how parents perceive, manage their children's interactions with digital media. The review focuses on the relationship between parents' digital literacy levels, control strategies, and children's screen time habits. Based on the analysis of 23 peer-reviewed studies published between 2016-2024, the findings reveal how children use digital media for entertainment and educational purposes, how parents perceive the risks associated with excessive screen time, how parental roles have shifted from rule enforcers to digital guides. Children's screen time is shaped by their access to digital devices, their parents' level of awareness, supervision approaches, and boundary-setting practices. Excessive, unstructured screen use can negatively impact family communication, children's physical, psychological development, and academic performance. Moreover, authoritarian parenting styles are noted to increase children's resistance and the amount of time spent in front of screens. In contrast, supportive and digitally literate parents effectively manage online threats. The review also acknowledges a lack of focus on cultural diversity, differences across digital media types, recommending that future research address these gaps.

Bu kapsam derlemesi, ebeveynlerin çocuklarının dijital medya ile kurdukları etkileşimleri nasıl algıladıklarını, bu süreci nasıl yönettiklerini incelemektedir. Derleme, ebeveynlerin dijital okuryazarlık düzeyleri, kullandıkları kontrol stratejileri ve çocukların ekran kullanım alışkanlıkları arasındaki ilişkiye odaklanmaktadır. 2016–2024 yılları arasında yayımlanmış 23 hakemli çalışmanın analiziyle oluşturulan bulgular, çocukların dijital medyayı hem eğlence hem de eğitim amacıyla nasıl kullandıklarını, ebeveynlerin aşırı ekran süresine dair risk algılarını, ebeveyn rollerinin kural koyuculuktan dijital rehberliğe nasıl evrildiğini ortaya koymaktadır. Çocukların ekran süresi, yalnızca dijital araçlara erişimlerine değil, ebeveynlerin farkındalık düzeylerine, denetim ve sınır koyma yaklaşımlarına da bağlı olarak şekillenmektedir. Aşırı, düzensiz ekran kullanımı, aile içi iletişimi, çocukların fiziksel, psikolojik gelişimini ve akademik performanslarını olumsuz etkileyebilmektedir. Ayrıca otoriter ebeveynlik tarzlarının çocuklarda direnç ve ekran başında geçirilen sürede artışa yol açtığı belirtilmektedir. Buna karşılık, destekleyici ve dijital açıdan bilgili ebeveynler çevrimiçi tehditlerle daha etkili şekilde başa çıkabilmektedir. Derleme; kültürel çeşitliliğin, medya türlerine özgü farklılıkların yeterince ele alınmadığını kabul ederek, gelecekte bu boşlukların giderilmesini önermektedir.