Qatar's soft power: From state survival to regional power

Abstract

Katar son zamanlarda hem bölgesel bir güç hem de uluslararası politikada önemli bir aktör haline geldi. Elverişsiz jeopolitik koşullarla karşı karşıya kalmasına rağmen Katar devleti, siyasi ve güvenlik engellerin üstesinden gelmiştir. Açıkçası Katar, uluslararası arenanın yükselişinde önemli bir rol oynayan yumuşak bir güç dış politikası benimsemiştir. Katar'ın benzeri görülmemiş ve büyüyen rolü, KİK (Körfez Arap Ülkeleri İş birliği Konseyi) ülkeleri tarafından göz ardı edilmemekle birlikte sürekli çatışma ve krizlerin ana nedeni olmuştur. 5 Haziran 2017'de Katar'a karşı diplomatik boykot krizi patlak verdi. Arap Dörtlüsü Katar'a tam bir abluka uyguladı ve 13 maddelik talep bildirisi yayınladı. Bu tez, Katar'ın lobicilik, uluslararası arabuluculuk, burslar, dış yardımlar, El Cezire ağı gibi Katar için ulusal bir marka yaratan yumuşak güç araçlarını araştırıyor. Zorlayıcı olmayan dış politika stratejisi ile Katar'ın bölgesel siyasetteki duruşu tarafsızlıktan nüfuz etmeye dönüşmüştür. Bu tez, Temim bin Hamad yönetimindeki Katar'ın Suudi Arabistan ve BAE'den farklı bir dış politika izlediği Körfez'deki güç mücadelelerini gözler önüne seren 2017 krizinin altında yatan siyasi, ideolojik ve stratejik faktörleri araştırmaktadır. Katar'ın yumuşak güç dış politikasının diplomatik kriz bağlamında oynadığı rolü ve Katar'ın bir direnç stratejisi oluşturmayı ne ölçüde başardığını inceleyecektir. Sonuç olarak bu çalışma, mevcut durumun geçici bir yatıştırma veya kalıcı bir çözüm gösterip göstermediğini analiz edecektir.Qatar has recently become a regional power and an influential actor in international politics. Although it faces unfavorable geopolitical conditions, the Qatari state has overcome political and security obstacles. Obviously, Qatar has adopted a foreign policy of soft power, which played a prominent role in its consolidation of national power and rise in the international scene. GCC countries did not overlook Qatar's unprecedentedly growing role. On 5 June 2017, a diplomatic boycott crisis erupted against Qatar. The Arab Quartet imposed a complete blockade on Qatar and issued a statement of 13 demands. The dissertation explores Qatar's soft power tools such as lobbying, international mediation, scholarships, foreign aids, and Al Jazeera network that have created a national brand for Qatar. With a non-coercive foreign policy strategy, Qatar's stance in regional politics developed from neutrality to influence. This thesis will investigate the underlying political, ideological, and strategic factors of the 2017 crisis that manifested the power struggles in the Gulf, in which Qatar under the rule of Tamim bin Hamad has pursued a different foreign policy path from that of Saudi Arabia and the UAE. It will explore the role Qatar's foreign policy of soft power played within the context of the Qatar diplomatic crisis; and the extent to which Qatar succeeded in building a resilience strategy. Finally, the dissertation will analyze whether the current situation demonstrates a transient appeasement or a permanent resolution.