The roles of self-esteem, success and some demographic variables as predictors of academic procrastination

Abstract

The main purpose of this study is to examine the roles of self-esteem, success and some demographic variables as a predictor of academic procrastination. For this reason, the study was carried out by using correlational survey methods with 452 high school students. The participants of the study consisted of 210 female and 242 male students. The Academic Procrastination Scale and Rosenberg Self-Esteem Scale were employed in the study. Besides, an information form was prepared in order to present the demographic information of the students. Pearson productmoment correlation coefficient was used to reveal the correlation between five variables and gradual regression analysis was used to reveal independent variables’ prediction level with regard to dependent variable. According to research findings, academic procrastination was found to have negative correlations with self-esteem and achievement scores, and positive correlations with the number of siblings and frequency of using the internet. Although there was a positive correlation between self-esteem and academic achievement scores, a negative correlation was found between self-esteem, the number of siblings and the frequency of using the internet. The most predictive variable about academic procrastination is the achievements of the students. The academic achievements of the students explain 22 % of the variance in the academic procrastination. Futhermore, self-esteem explains 9% of the variance in the academic procrastination, the frequency of using the internet 6% and the number of the siblings explains 5% of the variance in academic procrastination. These four variables explain nearly 42% of the variance in the academic procrastination. It is seen important in organizing training activities to present variables related to academic procrastination behaviours which have important effects on the students’ academic achievement.

Bu araştırmanın amacı; akademik ertelemenin yordaycısı olarak benlik saygısı, başarı ve bazı demografik değişkenlerin rolünü ortaya koymaktır. Bu nedenle araştırma ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma 452 lise öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Katılımcıların 210’u kadın, 242’si erkek öğrencilerden oluşmaktadır Araştırmada Akademik Erteleme ve Rosenberg Benlik Saygısı, ölçekleri kullanılmıştır. Ayrıca öğrencilerin demografik bilgilerini ortaya koymak amacıyla bilgi formu hazırlanmıştır. Araştırma da iki değişken arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordama düzeyini ortaya koymak amacıyla aşamalı regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre akademik erteleme ile benlik saygısı ve başarı puanları arasında negatif, akademik erteleme ile kardeş sayısı ve internete girme sıklığı arasında ise pozitif yönde korelasyon bulunmaktadır. Benlik saygısı ile akademik başarı notları arasında pozitif yönde bir korelasyon bulunmakla birlikte, benlik saygısı ile kardeş sayısı ve internete girme sıklığı arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Akademik ertelemeyi en çok yordayan değişken öğrenci başarısıdır. Öğrencilerin akademik başarıları, akademik ertelemedeki varyansın % 22’sini açıklamaktadır. Daha sonra sırasıyla benlik saygısı akademik ertelemede varyansın % 9’unu, internete girme sıklığı varyansın % 6’sını kardeş sayısı % 5’ini açıklamaktadır. Dört değişken akademik ertelemedeki varyansın yaklaşık % 42’sini açıklamaktadır. Öğrencilerin başarısı üzerinde önemli etkisi olan akademik erteleme davranışları ile ilişkili değişkenlerin ortaya konulması eğitim etkinliklerinin düzenlenmesinde önemli görülmektedir.