Miyokart infarktüsü geçiren hastalarda öğrenim gereksinimlerine uygun verilen taburculuk eğitiminin yaşam kalitesine etkisi

Abstract

Bu yarı deneysel çalışmanın amacı, miyokard enfarktüsü (MI) geçiren hastalarda öğrenme ihtiyaçlarına göre uyarlanmış taburculuk eğitiminin yaşam kalitesi üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Mart 2024 ve Mayıs 2025 tarihleri arasında İstanbul'da bir şehir hastanesinin kardiyoloji servisinde yürütülen çalışmaya 30'u müdahale, 30'u kontrol grubunda olmak üzere 60 MI hastası dahil edilmiştir. Veriler Hasta Tanımlama Formu, Hasta Öğrenim Gereksinimleri Ölçeği (HÖGÖ) ve Miyokard İnfarktüsü Boyutsal Değerlendirme Ölçeği (MİBDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Kontrol grubu rutin taburculuk eğitimi alırken, müdahale grubu belirlenen öğrenme ihtiyaçlarına göre ek eğitim almıştır. Takip görüşmeleri taburcu olduktan sonraki dördüncü veya beşinci haftada yapılmıştır. Sonuçlar, müdahale grubunun ortalama MİBDÖ puanlarının önemli ölçüde azaldığını (p<0.001), bunun da bilgi ihtiyaçlarının azaldığını ve yaşam kalitesinin arttığını gösterdiğini, kontrol grubunun puanlarının ise arttığını (p<0.001) göstermiştir. Müdahale grubunun son görüşmedeki ortalama puanları da kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşüktür (p<0.001). İlaç yan etkileri alt boyutu hariç, müdahale grubundaki diğer tüm alt boyutlar anlamlı iyileşme gösterirken (p<0.05), kontrol grubu tüm alanlarda puan artışı göstermiştir (p<0.001). Bu bulgular, hastaların öğrenme ihtiyaçları ile uyumlu taburculuk eğitiminin bilgi ihtiyaçlarını etkili bir şekilde azalttığını ve taburculuk sürecine olumlu katkıda bulunduğunu göstermektedir.

This quasi-experimental study aimed to evaluate the effect of discharge education tailored to learning needs on the quality of life in patients with myocardial infarction (MI). Conducted between March 2024 and May 2025 in the cardiology wards of a city hospital in Istanbul, the study included 60 MI patients, with 30 in the intervention group and 30 in the control group. Data were collected using the Patient Identification Form, the Patient Learning Needs Scale (PLNS), and the Myocardial Infarction Dimensional Assessment Scale (MIDAS). While the control group received routine discharge education, the intervention group received additional education based on their identified learning needs. Follow-up interviews were conducted in the fourth or fifth week after discharge. Results showed that the mean MIDAS scores of the intervention group significantly decreased (p<0.001), indicating reduced information needs and improved quality of life, whereas the scores in the control group increased (p<0.001). The intervention group also had significantly lower mean scores than the control group at the final interview (p<0.001). Except for the drug side effects sub-dimension, all other sub-dimensions in the intervention group showed significant improvement (p<0.05), while the control group showed increased scores in all areas (p<0.001). These findings indicate that discharge education aligned with patients' learning needs effectively reduces information needs and contributes positively to the quality of life in MI patients.