The role and contributions of strategies in enhancing non-governmental organizations' performance

Abstract

Background: The success and sustainability of non-governmental organizations (NGOs) are crucial for addressing societal issues such as poverty, healthcare, human rights, education, and the environment. However, with the increasing number of NGOs, it is necessary to ensure that these organizations perform optimally to achieve their goals. This is where the role and contributions of strategies come into play. Several studies have highlighted the importance of strategic planning in enhancing the performance and sustainability of NGOs. As a researcher, I will focus on studying strategies' impact on enhancing NGOs' performance and sustainability. This thesis will aim to identify effective strategies that NGOs can use to enhance their performance and analyze case studies of successful NGOs. The ultimate goal is to provide practical recommendations for NGOs to develop and implement effective strategies that align with their mission and vision. By studying the role and contributions of strategies in enhancing NGOs' performance, this thesis aims to contribute to the sustainability and success of humanitarian work worldwide. Method: The current study adopted a positivist research philosophy and applied a quantitative cross-sectional design to examine the role of strategic practices in enhancing NGO performance. Primary data was collected through structured questionnaires distributed to 151 employees and volunteers from NGOs operating in Türkiye, Palestine, Lebanon, and other MENA countries. A convenience sampling method was used to gather diverse perspectives from across the sector. Data analysis was conducted using SPSS (v27), involving descriptive statistics, exploratory factor analysis (EFA), reliability tests, group comparisons (T-test and ANOVA), correlation analysis, and multiple regression modeling. Findings: The analysis identified several key strategic dimensions influencing NGO performance, including collaboration and partnerships, mission alignment, stakeholder engagement, resource allocation, and staff capacity development. The results revealed high levels of strategic effectiveness across most dimensions, with collaboration and partnerships emerging as the strongest factor. Additionally, significant correlations were found between strategic practices and perceived organizational performance. Conclusion: From the research findings it can be concluded that effective strategic planning and implementation play a critical role in enhancing NGO performance. NGOs that prioritize strategic alignment, stakeholder engagement, and capacity building are better positioned to achieve sustainable impact and improve operational outcomes. This research highlights the need for NGOs to invest in structured, context-aware strategic processes to strengthen their long-term effectiveness.

Arka plan: Sivil toplum kuruluşlarının (STK'lar) başarısı ve sürdürülebilirliği, yoksulluk, sağlık hizmetleri, insan hakları, eğitim ve çevre gibi toplumsal sorunların çözümünde kritik öneme sahiptir. Ancak STK sayısının giderek artması, bu kuruluşların hedeflerine ulaşabilmeleri için en iyi şekilde performans göstermelerini zorunlu kılmaktadır. İşte bu noktada stratejilerin rolü ve katkısı öne çıkmaktadır. Çeşitli çalışmalar, stratejik planlamanın STK'ların performansını ve sürdürülebilirliğini artırmadaki önemini vurgulamaktadır. Bu çalışmada bir araştırmacı olarak, stratejilerin STK'ların performans ve sürdürülebilirliğini artırmadaki etkilerini inceleyeceğim. Tezde, STK'ların performanslarını artırmak için kullanabilecekleri etkili stratejilerin belirlenmesi ve başarılı STK'ların vaka analizlerinin yapılması amaçlanmaktadır. Nihai hedef, STK'ların misyon ve vizyonlarıyla uyumlu etkili stratejiler geliştirmeleri ve uygulamaları için pratik öneriler sunmaktır. Stratejilerin STK performansına katkılarını inceleyerek, bu tez insani yardım çalışmalarının dünya genelinde sürdürülebilirliğine ve başarısına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Yöntem: Bu çalışma, STK performansını artırmada stratejik uygulamaların rolünü incelemek amacıyla pozitivist bir araştırma felsefesi benimsemiş ve nicel, kesitsel bir araştırma tasarımı kullanmıştır. Birincil veriler, Türkiye, Filistin, Lübnan ve diğer Orta Doğu ve Kuzey Afrika (MENA) ülkelerinde faaliyet gösteren STK'larda çalışan 151 personel ve gönüllüye uygulanan yapılandırılmış anketler yoluyla toplanmıştır. Örnekleme yöntemi olarak kolayda örnekleme kullanılmış ve sektörden çeşitli bakış açıları elde edilmiştir. Veriler SPSS (v27) kullanılarak tanımlayıcı istatistikler, keşifsel faktör analizi (EFA), güvenilirlik testleri, grup karşılaştırmaları (T-testi ve ANOVA), korelasyon analizi ve çoklu regresyon modellemesi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Analiz sonucunda, STK performansını etkileyen temel stratejik boyutlar belirlenmiştir. Bunlar; iş birliği ve ortaklıklar, misyon uyumu, paydaş katılımı, kaynak tahsisi ve personel kapasitesinin geliştirilmesidir. Sonuçlara göre stratejik etkinlik genel olarak yüksek seviyededir ve iş birliği–ortaklıklar en güçlü faktör olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca stratejik uygulamalar ile örgütsel performans arasında anlamlı korelasyonlar tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma bulgularına göre, etkili stratejik planlama ve uygulama, STK performansını artırmada hayati bir rol oynamaktadır. Stratejik uyuma, paydaş katılımına ve kapasite geliştirmeye öncelik veren STK'lar, daha sürdürülebilir bir etki yaratma ve operasyonel sonuçları iyileştirme potansiyeline sahiptir. Bu çalışma, STK'ların uzun vadeli etkinliklerini artırmak için yapılandırılmış ve bağlam odaklı stratejik süreçlere yatırım yapmaları gerektiğini vurgulamaktadır.