Çalışan gençlerle işsiz gençlerin yaş ayrımcılığına bakış açılarının değerlendirilmesi: İstanbul Bağcılar örneği

Abstract

Bu araştırmada çalışan gençler ile işsiz gençlerin yaş ayrımcılığına ilişkin bakış açılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada tarama modelinden yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul-Bağcılar'da yaşayan 194 çalışan ve 193 işsiz genç birey olmak üzere 18-45 yaş aralığındaki toplam 387 birey oluşturmuştur. Katılımcıların demografik özelliklerinin belirlenmesinde araştırmacı tarafından hazırlanmış olan kişisel bilgi formu, yaşlılara yönelik tutumlarının belirlenmesinde Vefikuluçay (2008) tarafından geliştirilen "Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Uygulaması yüz yüze gerçekleştirilen ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 22.0 programı ile analiz edilmiştir. Analizlerde Independent Samples T test ve One Way ANOVA testleri kullanılmıştır. Demografik değişkenler dikkate alındığında araştırmaya katılan bireylerin yaşlı ayrımcılığına ilişkin bakış açılarının herhangi bir işte çalışma durumu, yaş grubu, memleketlerinin bulunduğu coğrafi bölge, medeni durumuna göre anlamlı farklılık gösterdiği ancak cinsiyet, eğitim düzeyi, çalıştıkları ilçede yaşama süresi, aylık gelir düzeyi ve ailede yaşayan kişi sayısı değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Çalışan gençlerin yaşlıya yönelik olumlu ayrımcılık düzeyi, işsiz gençlerin ise yaşlıya yönelik olumsuz ayrımcılık düzeyi anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Katılımcıların büyük bir bölümünün COVID-19 pandemi sürecinde yaşlılara yönelik tutumlarının olumlu yönde değiştiği tespit edilmiştir. Gençlerin yaşlı ayrımcılığına ilişkin bakış açılarının yaşlılara toplum içinde biçtiği role göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çalışan ve işsiz genç bireylerin yaşlılara yönelik tutumlarının genel olarak olumlu olduğu tespit edilmiştir.

In this study, it is aimed to evaluate the perspectives of working youth and unemployed youth on age discrimination. Survey model was used in the research. The sample of the study consisted of totally 387 individuals in the age range of 18-45 years, including 194 working and 193 unemployed young individuals living in Bagcilar -Istanbul. The personal information form prepared by the researcher was used to determine the demographic characteristics of the individuals participating in the study. The "Aged Discrimination Attitude Scale" developed by Vefikuluçay (2008) was used to determine the attitudes of the participants towards the elderly. The data obtained from the face-to-face scales were analyzed with the SPSS 22.0 program. Independent Samples T test and One Way ANOVA test were used in the analysis. It has been determined that the perspectives of the participants on ageism differ significantly according to their employment status, age group, geographical region of their hometown, and marital status. It was found that there was no significant difference according to the variables of gender, education level, monthly income and the number of people living in the family. The positive discrimination level of the working youth towards the elderly and the negative discrimination level of the unemployed youth towards the elderly differ significantly. It has been determined that most of the participants' attitudes towards the elderly have changed positively during COVID-19 pandemic. The perspectives of young people on ageism differ significantly according to the role they assign to the elderly. Attitudes of employed and unemployed young individuals towards the elderly are generally positive.