Türk Ceza Hukukunda İrtikâp Suçu

Abstract

İrtikâp suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 250’nci maddesinde düzenlenmiştir. İrtikâp suçunun; icbar suretiyle, ikna suretiyle ve hatadan yararlanmak suretiyle olmak üzere üç işleniş şekli bulunmaktadır. İrtikâp suçu özgü suç olup, suçun faili sadece kamu görevlisi olabileceğinden kamu görevlisi olmayanlar “müstakil fail” veya “müşterek fail” olamazlar. Bu suçların işlenişine iştirak eden kamu görevlisi dışındaki kişiler “azmettiren” veya ‘yardım eden’ olarak sorumlu tutulurlar. Maddenin ilk şeklinde, icbar suretiyle irtikâp suçunun unsurlarından olan “icbar” kavramının tanımı yapılmamıştı. 6352 sayılı Kanunla “icbar” kavramının tanımı yapılarak, TCK’nın 250’nci maddesinin birinci fıkrasına ikinci cümle olarak eklenmiştir. Kanun metnine “icbarın” tanımının eklenmesiyle, uygulamacıların, icbar suretiyle irtikâp suçunu, rüşvet suçu olarak değerlendirme hatasına düşmelerinin önüne geçilmiştir. 6352 sayılı Kanunla icbar kavramının tanımının eklenmesi rüşvet suçuyla icbar suretiyle irtikâp suçunu birbirinden ayırt edilebilmesini kolaylaştırmıştır. Ancak aynı hususu ifade etmek üzere mevcut maddede hangi terim kullanılmışsa kanun değişikliği ile eklenecek fıkralarda da aynı terimin kullanılması beklenir. Oysaki 6352 sayılı kanunla yapılan değişiklikle eklenen fıkralar düzenlenirken aynı terimi kullanmaya özen gösterilmeden düzenlenmiştir.

The crime of extortion is regulated in Article 250 of the Turkish Penal Code No. 5237. The crime of extortion there are three ways of processing: by coercion, by persuasion and by taking advantage of error. Since the crime of extortion is a specific crime and the perpetrator of the crime can only be a public official, those who are not public officials cannot be 'independent perpetrators' or 'joint perpetrators'. Persons other than public officials who participated in the commission of these crimes are held responsible as 'instigators' or 'helpers'. Law No.6352 facilitated the distinction between the crime of bribery and the crime of extortion by coercion. However, whatever term was used in the current article to express the same issue, it was expected that the same term would be used in the paragraphs to be added with the amendment of the law. However, it is seen that the paragraphs added with the amendment made with the Law No. 6352 are arranged without paying attention to the term unity while editing.