Hayreddin Karaman A Reference Point in Turkish Islam and his Influence in Europe

Abstract

Hayreddin Karaman, “the muftī of muftīs (teacher of teachers),” is one of the most revered scholars in contemporary Turkish theology. This article argues that Karaman’s authority rests on three pillars: the applicability, and accessibility of his thought, the fruits of his perception of Islam, especially his approach tocontemporary issues using Islamic jurisprudence (fiqh). Karaman’s starting point is ijtihād,i.e., the possibility and even the necessity of independent reasoning. Karamanrelies on traditional literature and methodology that is applicable in the present. His solution-oriented mind seeks practical answers to how contemporary Muslims can live their religion and prosper in a non-Islamic public sphere. His work addresses the challenges of this sphere, including the concerns of contemporary Muslims. This study also uses particular findings of the fieldwork the author conducted in the Netherlands.

Hocaların hocası Hayreddin Karaman öğrencileri ve eserleri sayesinde Türk ilahiyatında hatırı sayılır bir yere sahiptir. Bu makale Karaman Hoca'nın dini otoritesinin sacayağının güvenilirlik, uygulanabilirlik ve erişilebilirlik olduğunu öne sürmektedir. Karaman'ın çıkış noktası içtihat, içtihadın imkânı, hatta icabıdır. Karaman'ın geleneksel literatüre ve usûle dayanan fıkhı aynı zamanda şimdi ve burada tatbik kabiliyetini haizdir. Hoca’nın çözüm odaklı zihni, günümüz Müslümanlarının yüzde yüz İslami olmayan bir kamusal alanda dinlerini azami derecede nasıl yaşayabileceklerine dair pratik cevaplar aramaktadır. Müslümanların her yerde ve her zaman dinlerini yaşamalarının imkanını esas alan Karaman, ömrünü İslami hayatın yaşanabilirliğini göstermeye adamıştır. Bu çalışma aynı zamanda Hollanda'da yapılan saha çalışmasının belirli bulgularını da kullanmaktadır. Saha çalışması Hollanda’da görev yapan Türk imamlarının dini sorulara cevap ve sorunlara çözüm bulma konusunda başvurdukları temel referans kaynağı olarak doğrudan veya dolaylı olarak Karaman’i, eserleri ve öğrencilerini esas aldıklarını göstermiştir.