Yusuf Şükrü Harputi'nin "Rumuzu't-Tevhid" adlı eserinde Kelime-i Tevhid'in tasavvufi yorumu

Abstract

Yusuf Şükrü Harputî, Nakşibendî tarikatının Hâlidiyye kolu halifelerindendir. Aynı zamanda Şazilî tarikatından da hilâfet almıştır. İstanbul’da Vefâ Medresesi’nde kısa görevinden sonra, Medine’de Mahmûdiye Medrese-si’nde uzun yıllar müderrislik yapmıştır. Birkaç eseri bulunmaktadır.1 Bunlardan biri tasavvufa dair 1279/1864 senesinde kaleme aldığı “Rumûzu’t-Tevhîd” adlı eseridir. Bu eserinde ana konu Tevhîd’in sırları ve hakikatleri olup bu konu etrafında birçok meseleye açıklık getirmiştir. Eserin genel olarak iki bölümden oluştuğu söylenebilir. Yusuf Şükrü Efendi birinci bölümde kelime-i tevhîdin “La ilahe illallah” kısmı ile ilgili meseleleri anlatır. İkinci bölümde ise “Muhammedu’r-Rasûlullah” kısmı ile ilgili konulara yer verir.