Stratejik kalıcılık: Asya-Pasifik ekseninde ABD’nin Menbiç politikası

Abstract

Soğuk savaş sonrasında ABD’nin hegemonyasındaki tek kutuplu dünya, çok kutuplu bir dünya düzenine kayarken, Pasifik bölgesi de dünyanın hegemonya bölgelerinden biri olmuştur. “Yeni Ulusal Güvenlik Stratejileri” bağlamında ülkeler, küresel düzeyde işbirlikleri geliştirmişlerdir. Obama ile uygulanmaya başlanan yeni stratejik hamle Akıllı Güç ile ABD; odak noktasını Afganistan veya Irak yerine, yeni uluslararası politikaların hedefi olan “Asya” kıtası üzerinde yoğunlaştırmış, Trump dönemi ulusal stratejisinde de başlıca rakip olarak görülen Çin Halk Cumh. ekseninde bir dış politika izleyeceğini tüm dünyaya açıklamıştır. Çalışma; Arap-İslam coğrafyasında uyguladığı düşündüğümüz “Stratejik Kalıcılık” politikası ile Menbiç’te ve diğer çeşitli stratejik noktalarda kalmaya karar veren ABD; baş hedefi Çin olmasına rağmen neden Arap-İslam coğrafyasından ve Menbiç’ten çekilmediğini, uluslararası arenada devlet dışı aktörler olarak ortaya çıkan “Silahlı Direniş Örg.’nin bölgede ki etkilerinin sonrasında gelişen enerji güvenliği, ekonomi ve dış politika süreçlerini “Stratejik Kalıcılık” kavramıyla açıklama hedefindedir. Ayrıca Literatüre katkısı olacağı düşünülen “Stratejik Kalıcılık” kavramının içeriği, yapısı ve etkisi tartışılacaktır.

After the Cold War, Obama introduced new strategic moves with intelligent power to the US; Focused on the "Asia" continent, which is the target of New International Policies, instead of Afghanistan or Iraq, it will follow a foreign policy on the axis of the People's Republic of China, seen as the main competitor in the Trump-era national strategy. Work The US, which we consider to be the "strategic persistence" policy in the Arab-Islamic geography, decides to stay at Menbic and various other strategic points; Although the prime target is China, why not withdraw from the Arab-Islamic geography and menbic, emerging as non-State actors in the international arena "armed resistance org." In addition, the content, structure and effect of the concept of "strategic persistence" which is considered to be contributing to the literature will be discussed.