Türk Ceza Hukukunda Haksız Tahrik

Abstract

Cezalandırmanın insan psikolojisinin içinde bulunduğu durum göz ardı edilerek belirlenemeyeceğini kabul eden modern ceza hukuku, kusurluluğu azaltan yahut tamamen ortadan kaldıran hallerin varlığını kabul etmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29. maddesinde genel bir hüküm olarak düzenlenen haksız tahrik, failin kusurluluğunu azaltan bir rol oynayarak faile verilen cezada indirim yapılmasını sağlamaktadır. Failin maruz kaldığı haksız bir fiil neticesinde ruh halinde meydana gelen hiddet veya şiddetli elem etkisi altında suç işlemesi halinde haksız tahrikin varlığı kabul edilmektedir. Çalışma kapsamında haksız tahrik hakkında genel bilgilere ve diğer hukuki müesseselerle ilişkisine yer verilecek olup çalışma örnek yargı kararları ile desteklenecektir.

Modern criminal law, recognizing that punishment cannot be determined by ignoring the state of human psychology, has accepted the existence of situations that reduce or eliminate faultiness. Unjust provocation, regulated as a general provision in Article 29 of the Turkish Penal Code no. 5237, plays a role that reduces the perpetrator’s fault and provides a mitigation in the punishment given to the perpetrator. The existence of unjust provocation is accepted if the perpetrator commits a crime under the influence of an anger or severe aggression as a result of the tort the perpetrator was subjected to. Within the scope of the study, general information about unjust provocation and its relationship with other legal institutions will be included, and the study will be supported by exemplary judicial decisions.