Hâlidî tasavvuf tefekkürünün Azerbaycan sosyokültürü üzerindeki etkisi

Abstract

Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî’nin yetiştirip görevlendirdiği halifeler sayesinde Nakşibendîlik/Hâlidîlik XVIII. yüzyılın sonları ve XIX. yüzyıl başlarında özellikle Osmanlı coğrafyasında etkinliğini hızla artırmıştır. Mevlânâ Hâlid’in, halifeleriyle birlikte oluşturduğu organizasyon becerileri ve Sünnîliği esas alan şeriat hassasiyetleri bağlamında ortaya koyduğu dinamizm zamanla bir Hâlidî geleneğinin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Bu gelenek farklı coğrafyalarda benzer uygulamalarla temayüz etmiş ve tarikatın, içinde bulunduğu toplumun millî-manevî hafızasını korumasına yardımcı olmuştur. XIX. yüzyılda Kuzeybatı Azerbaycan ve Dağıstan’da yayılma fırsatı bulan Hâlidîlik bölgede oldukça etkili organizasyonlar oluşturarak her alanda kendisini hissettirmiştir. Hâlidî şeyhlerinin toplum-tekke münasebetlerinde etkin bir rol üstlenmeleri, içeride gayr-i İslâmî geleneklere dışarıda da Ruslara karşı vatanlarını savunma konusunda tasavvufun motivasyon ve ihvan dayanışması gücünden istifade etmeleri Hâlidî geleneğin Kafkaslarda aslına uygun şekilde devam ettiğini göstermektedir. Bu makalemizde Hâlidîliğin bazı özel hassasiyetleri özetleyip tarikatın yayılma zeminini ele alacağız. Bölgedeki Nakşibendî/Hâlidî mürşit ve sûfîlerinin toplum içerisindeki konumuna vurgu yaparak üstlendikleri misyonlar hakkında bilgi vereceğiz. XIX. yüzyılda Rusların yayılmacı politikaları sebebiyle Hâlidî organizasyonlarının yaşadığı problemlere de değinip tarikatın dinî, kültürel ve sosyal arenada Kafkas halklarına etkilerini araştıracağız.

Thanks to the caliphs trained and assigned by Maulānā Khālid al-Bagdādī, Naqshibandī/ Khālidīyya increased its effectiveness rapidly in the Ottoman geography in the late 18th century and at the beginning of the 19th century. The dynamism that Maulānā Khālid created organizational skills with his caliphs and the sharia sensitivities based on Sunnism led to emergence of Khālidī tradition over time. The fact that the sheikhs took an active role in relations between community and dervish lodge and benefited from the motivation and solidarity power of Sufism in defending against the Russians and non-Islamic traditions shows that the Khālidī tradition continued in Caucasus in accordance with its original. In this article, we will summarize some special sensitivities of Khālidīyya and discuss the spread of the cult. We will give information about the missions of the Nakshibendiyya / Khālidī mentors and Sufis in the region, emphasizing their position in the society. We will mention problems experienced by the Khālidī organizations due to expansionist policies of the Russians in the 19th century, and investigate the effects of the cult on the Caucasian peoples in the religious, cultural and social arena.

زاد النَّقشبندية/الخالديةُ فاعليتّها خصوصا في إقليم الجوغرافي العثماني من نهاية عصر الثامن عشر إلى التاسع اشر بواسطة الخلفاء الذين درَّبهم ووظَّفم مولانا خالد البغدادي. سبَّبَتْ النشطةُ التي اعتمدتْ على السنة وقابلياتُ التنظيم التي أسسها مولانا خالد مع خلفائه ظهورَ التقليد الخالدي. هذه التقليد الخالدي قد تميَّز بتطبيقات الشبيه في المناطق المختلفة وساعد المجتمعَ الذي ظلت الطريقة فيه لحفظ على ذاكرةِ الملي والمعنوي. هذه الطريقةُ قد تميزت بمنظماتِ النشيطةِ ووجدتْ الفرصةَ للانتشار في شمال آذربيجان والداغستان. أداءُ مشايخُ الخالدية دورا مهما في علاقات بين الاجتماع وزوايا واستعمالُهم قوةَ تعاونِ الإخوان و طاقةَ إثارة التصوف على ضد الروس في الخارج و غير المسلمين في الداخل يدلُ على أنَّ الخالدية قد استمرَّتْ وجودَها في القوقاز بشكل صحيح. في هذه المقالةِ نلخص بعض خصائص الخالدية وأبخث مجالَ انتشار الطريقة في القوقاز. ومن ناحية أخرى نؤكد على منصب المشايخ والصوفيين بين الناس في المنطقة. نستقري المشاكلَ التي واجهتها المنظمات الخالدية على سلطة الروس بسبب سياسة الاستعمار و أدرس أثرَ الطريقة على الشعوب القوقازية في مجال الديني والثقافي والاجتماعي والسياسي.