Dobruca: Babadağı ve Mangalya’da Türk Nüfusu ve Kültür Varlıkları

Abstract

Miladi Beşinci asırdan itibaren Hun, Avar ve Bulgar Türklerinin göç veya istila ettikleri Dobruca’ya zaman içinde Peçenek, Uz (Oğuz) ve Kıpçak-Kumanların da yerleştiklerini biliyoruz. İstanbul’un 13. asırda IV. Haçlı ordusunun hakimiyeti altına girmesi üzerine Bizans’ın Balkanlar’da nüfuzu azalmış ve akabinde Dobruca bağımsızlığını kazanmıştır. Ancak bu sıralarda Moğol baskısından kaçıp Bizans İmparatorluğuna iltica eden 20,000 kadar Selçuklu Türklerini de Bizans İmparatoru II. ‘İzzeddin Keykavus’un liderliğinde Anadolu’dan Dobruca bölgesine gönderip yerleştirir. II. İzzeddin Keykavus Dobruca’ya yerleştirdikten sonra o sırada İznik civarında bulunan Sarı Saltık’ı da Dobruca’ya davet etmiş ve o da Selçuklu Türkleri ile Dobruca’ya gelmiştir. Anadolu’dan buraya göç eden Türklerin Babadağ ve Mangalya olmak üzere iki veya üç kasaba ve otuz ila kırk civarında oba kurdukları sanılmaktadır. Sarı Saltık Baba tarafından başlatılan bu göç Otman Baba, Akyazılı Sultan, Seyid Ali Sultan, Ali Baba, Topuz Baba ve Musa Baba gibi dervişler tarafından sürdürülmüş ve bu dervişlerin Hristiyanlara hoşgörülü yaklaşımları bölgenin zaman içinde İslamlaşmasında ve Türkleşmesinde etkili olmuştur. Bu bildiride Sarı Saltık ve Türklerin Dobruca bölgesine göçü ve yerleşmeleri, Hristiyanlar ile kaynaşmaları ve kültür varlıkları üzerinde durulacaktır.