Analysing Indonesian Foreign Policy Through the Lens of Javanese Political Culture: A Non-Western International Relations Approach

Abstract

The necessity for a non-Western framework in comprehending and constructing foreign policy arises from the urgency to cultivate a more comprehensive, varied, and subtle viewpoint on global affairs. Traditionally, ideas about international relations have mostly originated from Western contexts, frequently reflecting perspectives that prioritize the Western world. Embedded in indigenous values and traditions, Javanese political culture, which is characterized by elements such as consensus building, hierarchical structures, collectivism, and a unique approach to power dynamics, can offer an alternative perspective distinct from Western approaches. This thesis endeavors to conduct a thorough analysis of Indonesia's foreign policies, specifically limiting its focus on the leadership of Sukarno (1945-1967) and Suharto (1967-1998), within the context of Javanese political culture values. Utilizing historical records, diplomatic archives, and scholarly literatures from books, journals, and related reading materials to the topic, this study employs a qualitative method based on the examination on how Javanese cultural norms can be applied to analyze the development and implementation of foreign policies under the leadership of Sukarno and Suharto. This thesis aims to provide a better understanding of how cultural heritage and global engagement interacted during significant periods in Indonesian history. This analysis adds to the broader discourse surrounding the relationship of culture and foreign policy, providing insight into the impact of Javanese culture on Indonesia’s approach to the global arena.

Yabancı politikayı anlamak ve inşa etmek için Batılı olmayan bir çerçeveye duyulan ihtiyaç, daha kapsamlı, çeşitlendirilmiş ve küresel ilişkiler üzerine kurulan ve ince zekayla düşünülmüş bir bakış açısının geliştirilmesinin aciliyetinden kaynaklanmaktadır. Geleneksel olarak uluslararası ilişkiler ile ilgili fikirler çoğunlukla Batı içeriklerinden kaynağını almaktadır, sıklıkla Batı dünyasını öncelikli kılan perspektifleri yansıtmaktadırlar. Fikir birliği inşa etme, hiyerarşik yapılar, ortaklaşacılık ve dinamikleri güçlendiren özgün bir yaklaşım gibi elementlerle karakterize olan, yerli değerler ve geleneklerin içine yerleştirilmiş Java politik kültürü; Batı yaklaşımlarından farklı olan alternatif bir perspektif sunabilir. Bu tez, Endonezya yabancı politikasının özellikle Sukarno ve Suharto'nun liderliklerine odaklanılarak Java Politik değerlerinin çerçevesinde derinlemesine analiz edilmesi için çaba sarfedecektir. Bu çalışma, tarihi kayıtlardan, diplomatik arşivlerden ve kitaplardan alınan akademik literatürden ve konuyla alakalı okuma materyallerinden faydalanarak, Java Kültürel normlarının, Sukarno ve Suharto’nun liderliği altında yabancı politikaların uygulanmasının ve geliştirilmesinin analizi üzerine nasıl uygulanabileceğine dair nitel bir yöntem yürütmektedir. Bu tez, Endonezya tarihinin önemli dönemlerinde kültürel miras ve küresel katılımın nasıl etkileşime geçtiğine dair daha iyi bir anlayış sağlamayı amaçlamaktadır. Bu analiz, Endonezya'nın küresel arenaya yaklaşımının üzerindeki Java politik kültürünün etkisine yönelik görüşler sağlayarak; kültür ve yabancı politikanın ilişkisini çevreleyen daha geniş bir tartışmaya katkıda bulunacaktır.