Avrupa'da Milliyetçilik, Popülizm ve Yabancı Karşıtlığı: Yeni Aşırı Sağ Üzerine Bir Değerlendirme

Abstract

Avrupa'da yabancılığın ve göçmenliğin bir sorun olarak gündeme geldiği 2010'lu yıllar, siyaset yapma biçiminin, kültürel savaşların ve milliyetçilik ideolojisinin 1989 sonrasındaki hızlı küreselleşmenin ardından keskin biçimde değişimine tanıklık etmiştir. 19. yüzyılda kültürel milliyetçiliğin sosyalizme yakın duran bir türevi olarak ortaya çıkan popülizm, 20. yüzyıldaki iki dünya savaşı ve onlara bağlı olarak yaşanan siyasal-sosyal değişimlerle kan milliyetçiliğine eklemlenmiştir. Avrupa'daki radikal parti ve grupların söylemlerini oluşturan popülist milliyetçi propaganda, 11 Eylül saldırılarından 2008 küresel ekonomik krizine, Suriye İç Savaşından Covid-19 salgınına dek Avrupa'daki öfke siyasetinin Yahudi karşıtı, Müslüman karşıtı, Afrikalı karşıtı, Asyalı karşıtı kaynağı olmuştur. Bu söylemler ve bazı yeraltı gruplarının oluşumu yavaş yavaş neo-Nazi ve neo-faşist örgütlenmelere aracılık etmiş ve nefret söylemi Avrupa'nın belli ülkelerinde giderek normalleşmiştir. Aşırı sağcı partilerin 2010'ların sonlarında parlamento seçimleriyle başlayan yükseliş hızı yerel ve genel seçimlerde artarak devam etmektedir. Bu yönelimin temel sebebi ekonomik, siyasi, sosyal ve göç sorunlarının toplumlarda iktidara olan güveni azaltmasıdır. Faşist temalara yapılan her atıf, bu fenomenlerin tarihsel kökenlerine geri dönmeyi gerektirmektedir. Avrupa'daki radikal ideolojilerin şekillenme süreçlerinde totalitarizmin utanç verici şiddet eylemleri merkezi bir yer tutmaktadır. Bu ideolojilerin geçmişinde olduğu gibi, bugün de bünyesinde barındırdığı yabancı karşıtlığı, İslam karşıtlığı, Yahudi karşıtlığı, kozmopolitanizm karşıtlığı ve Avrupa-şüpheciliği, kaçınılmaz olarak dışlayıcı eylem ve söylemleri olağanlaştırmaktadır. Bu çalışma, artan aşırı sağcı partilerin popülist söylemleri inceleyerek kendisine benzemeyen herkesi ötekileştiren bu düşüncenin ve ona eşlik eden nefret söyleminin temelini anlamaya çalışmaktadır. Bunu yaparken tarihsel ve güncel, politik ve sosyal yönler bir arada dikkate alınmaktadır.

The 2010s, when foreignness and immigration came to the fore as a problem in Europe, witnessed a sharp change in the way of policy-makings, cultural wars and the narratives of nationalism following the rapid globalization after 1989. Emerging in the 19th century as a derivative of cultural nationalism that was close to socialism, populism was articulated with blood nationalism in the 20th century with the two world wars and the political-social changes that followed. From the 9/11 to the 2008 global economic crisis, from the Syrian Civil War to the Covid-19 pandemic, populist nationalist propaganda, which constitutes the discourse of radical parties and groups in Europe, has been more and more anti-Semitic, Islamophobic, Africaphobic, anti-Asian source of "the politics of anger" in Europe. These discourses and the formation of some underground groups gradually mediated neo-Nazi and neo-fascist organizations and hate speech became increasingly normalized in certain countries in Europe. The rise of far-right parties, which started with the parliamentary elections in the late 2010s, continues to increase in local and general elections. The main reason for this trend is that economic, political, social and migration-related problems have reduced public confidence in the governments. Every reference to fascist issues requires a return to the historical origins of these phenomena. The shameful violent acts of totalitarianism are central to the formation of radical right-wing ideologies in Europe. The xenophobia, Islamophobia, anti-Semitism, anti-cosmopolitanism and Euroscepticism that these ideologies embody today, as in the past, inevitably normalize exclusionary actions and discourses. By examining the populist discourses of the growing number of far-right parties, this study seeks to understand the basis of this idea and the accompanying hate speech that marginalizes all those who do not look like them. In doing so, historical and contemporary, political and social aspects are considered together.