Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırmaya yönelik tutumları ile iş doyumları arasındaki ilişki

Abstract

Araştırmanın temel amacı okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırmaya yönelik tutumları ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu temel amaç çerçevesinde okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırmaya yönelik tutumlarının ve iş doyumlarının cinsiyete, yaşa, medeni duruma, çocuk sahibi olup olmama durumuna, mesleki kıdeme, mezun olunan okul ve bölüme, mesleğini severek yapıp yapmama durumuna, özel gereksinimli öğrenciyle çalışıp çalışmama durumuna, özel gereksinimli öğrenciyle çalışma süresine ve sınıfında kaynaştırma öğrencisi olup olmama durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinin 12 ilçesindeki (Çekmeköy, Kartal, Ümraniye, Kadıköy, Sultanbeyli, Üsküdar, Maltepe, Ataşehir, Başakşehir, Küçükçekmece, Beylikdüzü, Sultangazi) tesadüfi örnekleme metoduyla seçilmiş 54 (26 özel ve 28 devlet) okul öncesi eğitim kurumunda görev yapmakta olan 500 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; Kişisel Bilgi Formu, Minnesota İş Doyumu Ölçeği ve Kaynaştırmaya İlişkin Görüşler Ölçeği’dir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar şöyledir: Okul öncesi öğretmenlerinin iş doyumları ile kaynaştırmaya yönelik tutumları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Buna göre, okul öncesi öğretmenlerinin iş doyumları arttıkça kaynaştırmaya yönelik olumsuz tutumları azalmaktadır. Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırmaya yönelik tutumları ve iş doyumları cinsiyete, yaşa, medeni duruma, çocuk sahibi olup olmama durumuna, mesleki kıdeme, mezun olunan okul ve bölüme, özel gereksinimli öğrenciyle çalışıp çalışmama durumuna ve özel gereksinimli öğrenciyle çalışma süresine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken; mesleğini severek yapıp yapmama durumuna ve sınıfında kaynaştırma öğrencisi olup olmama durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır.