Ebeveynlerin evlilik çatışması çatışma çözüm stilleri ve çocuklarının algıladıkları kaygı düzeyleri arasındaki ilişki

Abstract

Bu araştırmada “ebeveynlerin evlilik çatışması, çatışma çözüm stilleri ve çocuklarının algıladıkları kaygı düzeyleri arasındaki ilişki”nin nasıl olduğuna yönelik inceleme yapılmıştır. Yapılan incele kapsamında ebeveynlerin evlilik çatışma sıklığının, çatışma çözüm stillerinin ve çocuklarının algıladıkları kaygı düzeylerinin farklı değişkenler açısından değişip değişmediği irdelenmiştir. Bu çalışmada kullanılan ilişkisel tarama modeline uygun olarak seçilen araştırmanın örneklemi İstanbul ilinin 3 ilçesindeki (Esenyurt, Bahçeşehir, Beylikdüzü) 2 devlet ilkokulu bünyesindeki ana sınıfları ve 1 bağımsız anaokulunda eğitimini sürdüren 5- 6 yaş grubundaki 250 çocuk ve ebeveynleridir. Araştırma kapsamında yararlanılan veri toplama araçları; “Ebeveyn Bilgi Formu”, “Evlilik Yaşam Anketi”, “Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği” ve “Okul Öncesi Çocuklarda Kaygı Ölçeği (Ebeveyn Formu)”dur. Araştırmadan elde edilen verilerle ilgili yapılan analizler; “Yüzde Frekans Analizi”, “Spearman Sıra Farkları Korelasyon Analizi”, “Mann-Whitney U Testi”, “Kruskal Wallis H Testi”dir. Araştırmada elde edilen sonuçlar genel olarak şöyledir: “Ebeveynlerin evlilik çatışması, çatışma çözüm stilleri ve çocuklarının algıladıkları kaygı düzeyleri arasında” anlamlı ilişki saptanmıştır. Ebeveynlerin evlilik çatışma sıklığı cinsiyete, yaşa, gelir düzeyine, sahip olunan çocuk sayısına, evlilik süresine, içinde yetişilen coğrafi bölgeye, eğitim seviyesine, babanın çalışma durumu ile mesleğine göre anlamlılık oluşmazken; annenin çalışma durumu ile mesleğine göre anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ebeveynlerin çatışma çözüm stilleri gelir düzeyine, evlilik süresine, çalışma durumuna ve babanın mesleğine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken; cinsiyete, yaşa, sahip olunan çocuk sayısına, yaşanılan coğrafi bölgeye ve annenin mesleğine göre anlamlı bir ilişki oluşmaktadır. Çocukların kaygı düzeyleri doğum sırasına, gelir düzeyine, ebeveynlerin evlilik süresine, ebeveynlerin birliktelik durumuna, çalışma durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken; anaokuluna devam süresine, ailedeki çocuk sayısına, ebeveynin içinde yetiştiği coğrafi bölgeye, ebeveynin eğitim durumuna ve mesleğine göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır.

The aim of this study was to examine the relationship between parents' marital conflict, conflict resolution styles, and children’s perceived anxiety levels. Within the framework of this basic aim, it has been investigated whether the frequency of marital conflict, conflict resolution styles, and children’s perceived anxiety levels differ according to various variables. The sample of the study, which was conducted in the relational screening model, consisted of 250 children aged between 5 and 6 years, who were studying in the preschool classes of 2 public primary schools and 1 independent preschool education institute located in 3 districts of Istanbul (Esenyurt, Bahçeşehir, Beylikdüzü), and their parents. Data collection tools used in the study include the Parent Information Form, Marital Life Scale, Conflict Resolution Styles Scale, and Preschool Anxiety Scale (Parent Form). Analysis of the data obtained from the study includes Percentage-Frequency Analysis, Spearman’s Rank-Order Correlation Analysis, Mann-Whitney U Test, and Kruskal-Wallis H Test. The results obtained in the study are generally as follows: There was a significant relationship between parents' marital conflict, conflict resolution styles, and children’s perceived anxiety level. The parents' marital conflict frequency did not differ significantly according to gender, age, income level, number of children, marriage duration, geographical region that parents grown up, educational status, father's working status, and occupation, while it differed significantly according to mother's working status and occupation. Parents' conflict resolution styles did not differ significantly according to income level, marriage duration, working status, and father's occupation, while they differed significantly according to gender, age, number of children, geographical region that parents grown up, and mother's occupation. Children’s anxiety levels did not differ significantly according to birth order, income level, parents’ marriage duration, parents’to getherness status, parents’ working status, while they differed significantly according to the duration of preschool education, the number of children in the family, geographical region that parents grown up, the educational status of the parents and their occupations.