18-19. Yüzyıllar Arasında Kayseri ve Çevresindeki Avşar Türkmenleri Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Bu çalışma, 18. ve 19. yüzyıllar boyunca Kayseri ve çevresinde yaşayan Avşar Türkmenlerinin sosyo-kültürel ve tarihsel yapısını derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Bu dönem, Osmanlı Devleti’nin merkezi otoritesinin giderek zayıfladığı, aşiretlerin ise göçebe yaşam tarzını sürdürme isteği ile devlete karşı direniş gösterdiği bir zaman dilimini kapsar. Avşar Türkmenleri, geleneksel olarak göçebe bir hayat tarzını benimsemiş olup yerleşik hayata geçme noktasında büyük zorluklar yaşamışlardır. Osmanlı yönetimi ise bu durumu düzeltmek amacıyla çeşitli iskân politikaları geliştirmiştir. Ancak Avşar aşiretleri, tarımsal üretime dayalı yerleşik düzene uyum sağlamakta zorlanmış, bu da Osmanlı Devleti ile aşiretler arasında çeşitli çatışmaların yaşanmasına neden olmuştur. Bu bağlamda, çalışmada Osmanlı Devleti'nin uyguladığı iskân politikaları, Fırka-i Islahiyye gibi askeri yapılarla aşiretlerin kontrol altına alınma süreci ve aşiretlerin devlete karşı gösterdiği direniş detaylandırılmıştır. Osmanlı Devleti'nin merkezi otoritesini yeniden tesis etme çabalarının bir parçası olarak Avşar Türkmenlerinin yerleşik hayata geçişleri, tarım ve vergi sistemine entegrasyonları ile bölgedeki güvenlik sorunlarına yönelik çözüm girişimleri ele alınmıştır. Bu çalışmada, tarihsel kaynaklar ve arşiv belgeleri kullanılarak Avşar Türkmenlerinin iskân politikalarını ve Osmanlı merkezi otoritesi ile olan ilişkileri derinlemesine incelenmektedir. Sonuç olarak, Avşar Türkmenlerinin yerleşik hayata geçiş süreçlerinde yaşadığı zorluklar, Osmanlı Devleti ile olan ilişkilerinin dinamikleri ve bölgenin sosyo-ekonomik yapısındaki değişimler ortaya konmuştur.

This study aims to conduct an in-depth analysis of the socio-cultural and historical structure of the Avşar Türkmen population in the Kayseri region during the 18th and 19th centuries. This period marks a time when the central authority of the Ottoman Empire was gradually weakening, while various tribes, including the Avşar, resisted settling into a sedentary lifestyle and continued to adhere to their nomadic ways, often leading to conflicts with the state. Traditionally, the Avşar Türkmen followed a nomadic way of life, and they faced significant difficulties when forced to transition to a sedentary existence. In response, the Ottoman administration implemented various settlement policies in an effort to address this challenge. However, the Avşar tribes struggled to adapt to an agrarian economy based on land cultivation, which led to ongoing conflicts between the tribes and the Ottoman government. In this context, the study explores the settlement policies implemented by the Ottoman Empire, such as the establishment of military units like the Fırka-i Islahiyye, which were tasked with controlling the tribes and enforcing order. Additionally, the research delves into the Avşar resistance against the state and examines the Ottoman Empire's efforts to reestablish central authority, including attempts to integrate the Avşar into the agricultural and taxation systems, as well as the measures taken to address security issues in the region. By utilizing historical sources and archival documents, the study provides a comprehensive analysis of the settlement policies applied to the Avşar Türkmen and their relationship with the Ottoman central authority. In conclusion, the research sheds light on the challenges faced by the Avşar Türkmen during their transition to a sedentary lifestyle, the dynamics of their relationship with the Ottoman state, and the resulting socio-economic transformations in the region.