Orta Anadolu köy evlerinde iç mekân Tongurlar Köyü örneği

Abstract

Yüzyıllar boyunca Anadolu’da varlığını sürdüren Türklerin, başta göçebe daha sonra yerleşik hayata geçmelerini kapsayan sürece paralel olarak değişen yaşam tarzı ve ihtiyaçları sivil mimari eserlerde de birçok farklılığa yol açmıştır. Bu süreç, göçebe çadırlarından başlayarak günümüzde Türk evi olarak adlandırdığımız mimari örneklerin bulunduğu dönemdir. Çadırdan kalıcı evlere geçişte, zamanla evlerdeki hacimlerden iç mekân donatılarının da değişimi gözlenmektedir. Bu tipolojiyi oluşturan sofa ve odaların nitelik kazanmasında etkisi olan iç mekân donatıları kapılar, pencereler, dolap ve yüklükler, ocaklar, tavanlar, sedir ve döşemelerdir. Çadırdan kalıcı evlere geçişle başlayan bu süreçte, zamanla evlerdeki hacimlerden iç mekân donatılarının değişimine kadar birçok değişiklik olmuştur. Günümüzde hala fonksiyon ihtiyaçlarının değişmesi sebebiyle başta kırsaldakiler olmak üzere, klasik mimarideki yapılar korunamamakta ya yıkıp yerine yenisi yapılmakta ya da terk edilip kendi kaderine bırakılmaktadır. Ancak bizim coğrafyamız gereği klasik mimarimizde yer alan birçok farklı türde olan ve bugün hala varlığını sürdüren birçok yapıyı korumamız ve günümüze adapte etmemiz gereklidir. Orta Anadolu kırsalında yer alan Türk evlerinin günümüze uygun olarak yeniden iç mekân hacimlerinin düzenlenmesi ve yapıların renovasyonunu konu alan bu çalışmada Bilecik, Gölpazarı-Tongurlar Köyündeki evler plan tipi, iç mekân hacimleri ve iç mekân öğeleri açısından incelenmiştir. Ve tüm iç mekân ve iç mekân öğeleri için günümüze nasıl adapte edilebileceği, fonksiyonel olarak günümüz fonksiyonlarını karşılamıyorsa nasıl yeniden işlev kazandırılacağı kapsamında öneri ve öngörüler sunulmuştur. Çalışmanın amacı kırsaldaki evleri günümüze adapte ederek veya ihtiyaç sebebiyle yeni yapılacak olan yapıların bu eski eserlerle uyum sağlamasını ve sonuç olarak hem doğal çevre dokusunun bozulmaması hem de mimari kimliğimizin önemine dikkat çekmeyi amaçlamaktadır.

Due to the changing life styles and needs following the transition from nomadic life to permanent settlement there was a corresponding change in the civil architecture of Turks who have been around Anatolia for thousands of years. The process encompasses the architectural examples that start with nomadic tents up until the so called Turkish houses. During the transition from tent to the tent to the permanent houses, the parahernalia of the interiors have also seen many changes. The interiors that have an effect on the qualification of the sofas and the chambers which form this typology are the doors, windows, cupboards and loadings, hearths, ceilings, cedar and flooring. During the process, that starts with the transition from tent to permanent houses, there have been many changes in the time from the houses in the houses to the change of the interior fittings. Due to the changing needs of the modern world, the structures used in classical architecture, especially in the rural areas, cannot be preserved, thus they are either destroyed and replaced or left to their fate. However, due to our geography, we need to preserve and adapt to many the many traditional structure types ,which exist in our classical architecture.In this study, which is about the reconstruction of the interior spaces of Turkish houses in the Central Anatolian countryside and the renovation of the buildings, the houses in the Gölpazarı-Tongurlar Village of Bilecik were examined in terms of plan type, interior space and interior elements. For all the interiors and interior elements suggestions and insights are presented on the following points: how to adapt them to the present and if they have become dyfunctional how to make them functional again. The aim of this study is adapting the country houses to the present and accomodating them to the new buldings built due to increasing demand, thus preserving the environmental texture as well as emphasizing the importance of our archutectural identitiy.