From imperialism to nationalism: Ottoman-Swedish musical relations

Abstract

Ottoman-Swedish music-historical relations date back to the early 18th century when King of Sweden Karl XII took refuge in the Ottoman Empire with his army. During the Ottoman Empire’s 18th and 19th-century modernization processes, these connections continued. Swedish instrument makers started supplying Ottoman military bands once the Muzıka-yı Hümâyûn (The Imperial Music and Performing Arts Institution) was founded. According to three archival files identified in the Directory of State Archives in Istanbul, military band instruments were bought for Sultan Abdulhamid II in 1890 and 1907. Moreover, the first Ottoman governmental march in Western style, Mahmudie, was of Swedish interest, and the Swedish march Tre Trallande Jäntor (Three Carolling Girls) was of Ottoman. Studies on Ottoman-Swedish relations mostly focus on economic, political, or diplomatic issues. Music-historical studies on this subject are under-represented, and limited in number and content. Thus, the Swedish musical contribution to the Ottoman military and the musical connections between these two countries are still understudied subjects in the global academic world. This paper is in the fields of cultural history and cultural diplomacy. It examines the historical background of Ottoman-Swedish musical relations through the historical method, by adopting data collection and descriptive data analysis techniques to interpret the findings in line with the era’s historical, social, and political developments, as well as with the ideologies of modernization and nationalism.

Osmanlı-İsveç müzik ilişkileri, İsveç Kralı XII. Karl’ın ordusuyla Osmanlı Devleti’ne sığındığı 18. yüzyılın başlarına kadar uzanmaktadır. Bu ilişkiler, 18. ve 19. yüzyıllarda Osmanlı modernleşme süreci boyunca devam etmiştir. Muzıka-yı Hümâyûn’un kurulmasından sonra İsveçli çalgı üreticileri Osmanlı askerî bandolarının tedarikçisi olmuşlardır. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi’nde tespit edilen üç arşiv dosyasına göre, 1890 ve 1907 yıllarında Sultan II. Abdülhamid, İsveç’ten askeri bando çalgıları satın aldırmıştır. Ayrıca Batılı tarzda ilk Osmanlı devlet marşı olan Mahmudiye, İsveç askerî bandolarının, İsveç marşı Tre Trallande Jäntor (Üç Şarkı Söyleyen Kız) ise Osmanlı askerî bandosunun ilgi alanına girmiştir. Osmanlı-İsveç ilişkileri üzerine bugüne kadar yapılan araştırmalar daha ziyade ekonomik, siyasi veya diplomatik konulara odaklanmakta, verilerini ve söylemlerini bu alanlardaki literatüre ve arşiv belgelerine dayandırmaktadır. Osmanlı-İsveç ilişkileri konusundaki müzik tarihi çalışmaları yetersiz temsil edilmekte, sayı ve içerik olarak sınırlı kalmaktadır. Bu sebeple İsveç’in Osmanlı ordusuna müzik alanında hizmet vermesi ve bu iki devlet arasındaki kompozisyon bağlamındaki ilişki uluslararası literatürde henüz çalışılmayan konular olarak değerlendirilmektedir. Kültürel tarih ve kültürel diplomasi alanlarındaki bu makale, Osmanlı modernleşmesi sırasında Osmanlı-İsveç müziksel ilişkilerinin arka planını tarihsel yöntem ile incelemekte, veri toplama tekniğiyle edinilen bulguları betimsel veri analizi tekniğiyle dönemin tarihî, sosyal ve siyasi gelişmeleri ile birlikte modernleşme ve milliyetçilik ideolojileri doğrultusunda yorumlamaktadır.